تشيع در موريتاني

  • کد خبر: 1422
  • منبع خبر: وبلاگ آفریقا شناس

خلاصه وجود گروه هاي شيعي در كشورهايي همچون الجزاير، مراكش و موريتاني و نمادهاي شيعي در اين كشورها داراي پيشينه طولاني است و از جمله نمادها شيعي در موريتاني مي‌توان به، گذاردن نام «حسن» و «حسين» بر كودكان ذكور و نام هاي «فاطمه»، «فاطم»، «افطم»، «زهره» و «بتول» بر دختران موريتانيايي و همچنين انتشار عمامه هاي سياه و سفيد در ميان مردان موريتانيايي به تقليد از روحانيون شيعي اشاره كرد.


زمينه هاي تاريخي جريان تشيع در موريتاني

حضور شيعيان در منطقه مغرب عربي – كه موريتاني نيز بخشي از اين كشور است – از تاريخچه طولاني برخوردار است. بر اين اساس، با رسيدن دعوت اسلامي به اين منطقه در سال 50 قمري (665 ميلادي) ساکنان منطقه با اسلام آشنا شده و در نتيجه دين نوين اسلام را پذيرا شدند، اسلام سر انجام در سال 170 قمري (786 ميلادي) به طور مشخص پس از آنکه يکي از نوادگان پيامبر اسلام (ص) معروف به «مولا ادريس بن عبدالله بن الحسن بن الحسن بن علي(ع)» از دست حاکمان عباسي بغداد به اين منطقه پناه برده بود، به صورت ريشه‌اي وبنيادين در منطقه گسترش يافته است.

پس از بيعت و اعلام وفاداري مردم اين منطقه و با کمک آنها نخستين دولت اسلامي و مستقل از خلافت شرقي ـ عربي شکل گرفت که به نام بنيان گذار آن ادريس بن عبدالله، ادريسيان گذاشته شد.

به اين ترتيب، ادريسيان اولين حکومتي مستقل شيعي بود که در دورترين نقطه از مرکز خلافت اسلامي ـ مغرب الاقصي ـ شکل گرفت و در حدود دو قرن در گسترش اسلام درميان ساکنان اين منطقه و همگاني نمودن آموزه‌هاي اصيل اسلامي و شيعي در اين منطقه نقش آ فريني نمود.

 

وضعيت كنوني تشيع در موريتاني

بنا به موارد ذكر شده در بالا مي‌توان نتيجه گرفت كه وجود گروه هاي شيعي در كشورهايي همچون الجزاير، مراكش و موريتاني و نمادهاي شيعي در اين كشورها داراي پيشينه طولاني است و از جمله نمادها شيعي در موريتاني مي‌توان به نوشتن نام حضرت فاطمه بنت اسد بر حاشيه قبور مردگان، گذاردن نام «حسن» و «حسين» بر كودكان ذكور و نام هاي «فاطمه»، «فاطم»، «افطم»، «زهره» و «بتول» بر دختران موريتانيايي و همچنين انتشار عمامه هاي سياه و سفيد در ميان مردان موريتانيايي به تقليد از روحانيون شيعي اشاره كرد.

علاوه بر اين ادبيات شاعرانه اين كشور نيز مملوء از آثاري است كه به تبين جايگاه خاندان اهل بيت پرداخته است. به عنوان مثال:

يللالِ مفكرشْ عمرْ فلْفتْنَ يعبَّرْ بلفينْ             يللالِ مفكرش حيدرْ إفاتنْ فتنتْ عُمَرينْ

حيدر در اين بيت اشاره به حضرت علي بن ابي طالب داشته و به عنوان نماد شرافت و مرادنگي در ادبيات اصيل موريتاني بكار مي‌رود. از سوي ديگر ضربات ذوالفقار يا همان «سيف عال» در جنگ جمل همواره در متدولوژي ملي موريتاني داراي جايگاه رفيع و فراموش ناشدني بوده است.

اشعار شاعران موريتانيايي تنها اختصاص به حضرت علي عليه السلام نداشته بلكه ميزان ارادت و محبت شعراي اين ديار در مدح حضرت فاطمه زهرا و فرزندانش نيز نمايان است:

وفاطمة منها إذا نلت لثمة فذلك تكريم لوجهي ومنزهُ

فإن كرم الرحمن من بعدنا فتى ببنت علي كرم الله وجهه

***

يا من يسائلني عني ليعرفني فاهُ إلى فيَّ من أي الورى نسبي

زوج البتول سميي إن جهلت بنا ومن أبي طالب ذاك المضاف أبي

***

أنا ابن علي الحبر من آل هاشم كفاني بهذا مفخرا حين أفخر

وفاطمة أمي سلالة أحمد وعمي يدعى ذو الجناحين جعفر

وفينا كتاب الله أُنزل صادقا وفينا الهدى والوحي والخير يذكر

«بکار بن بکار» که با انتشار مجله «الامل الجدید» سعی در رهبری شیعیان موريتاني دارد و از مقلدان آیت‌الله سیستانی مي‌باشد، در خصوص جريان تشيع در موريتاني چنين مي‌گويد:

ورودتشيع به موریتانی از سال 1560 میلادی آغاز گرديد و به اعتقاد من علاقه مردم موریتانی به پیامبر اسلام (صلی الله عليه و آله و سلم) نشان از تشیع ايشان دارد؛ زيرا پیامبر فرموده اند: «إنه من شيعتنا من أحبنا وتخلَّق بخلقنا»، اين در حالي است كه علاوه بر اين مردم موریتانی به لحاظ طبیعت و وراثت نیز شیعه مي‌باشند.