اهمیت کشور های شرق آفریقا از دیدگاه فرهنگی - مذهبی

  • کد خبر: 1727
  • منبع خبر: روزنامه رسالت

خلاصه اقلیت های دینی متفاوتی در منطقه شرق آفریقا زندگی می کنند از جمله می توان به شیعیان خوجه، شیعیان بهره، شیعیان اسماعیلیه، فرقه احمدیه، هندوها و بهائیت اشاره کرد.


خلاصه

از ویژگی های مهم منطقه شرق آفریقا، تنوع فرهنگی و دینی می باشد. با همه تلاش های به عمل آمده در طول سالیان گذشته در جهت تثبیت فرهنگ غربی-مسیحی به عنوان فرهنگ حاکم بر افراد در این کشورها، فرهنگ های بومی و فرهنگ اسلامی توانسته اند جایگاه خود را در میان جوامع بشری شرق آفریقا حفظ کنند و این امر موجب شده تا سالانه تعداد زیادی گردشگر برای دیدن فرهنگ ها و آداب و رسوم بومیان آفریقایی به این کشورها سفر کنند.

 

اهمیت کشور های شرق آفریقا از دیدگاه فرهنگی - مذهبی

مردم ساکن در شرق آفریقا فارغ از آنکه، چه دین و آیینی داشته باشند و یا اینکه ثروتمند یا فقیر باشند، بسیار خونگرم، شاد و ساده هستند. در کشورهای شرق آفریقا طبقه متوسط به ندرت یافت می شود، و افراد در جامعه بیشتر به دو بخش کاملا فقیر و بسیار غنی و ثروتمند تقسیم می شوند، که اکثر ثروتمندان این منطقه را مهاجران کشور های اروپایی و کشور هند تشکیل می دهند.

فرهنگ غربی، در میان کشورهای شرق آفریقا، بسیار رواج پیدا کرده است. البته با توجه به این که نوع حکومت ها در شرق آفریقا غالبا سکولار است و دینی به عنوان دین رسمی در قانون اساسی بسیاری از این کشورها اعلام نشده است، فرصت مناسبی را برای اقلیت های دینی فراهم نموده تا بتوانند عقاید خود را به راحتی عرضه کنند.

اقلیت های دینی متفاوتی در منطقه شرق آفریقا زندگی می کنند از جمله می توان به شیعیان خوجه، شیعیان بهره، شیعیان اسماعیلیه، فرقه احمدیه، هندوها و بهائیت اشاره کرد.

در رابطه با مسلمانان ساکن در این منطقه از آفریقا می توان گفت، که بخش عمده آن ها اعم از شیعیان، اهل سنت و اسماعیلی ها، بدون ایجاد هرگونه شکاف و اهانت به مقدسات هم، در کنار یکدیگر به صورت کاملا مسالمت آمیز زندگی می کنند.

متاسفانه در سال های اخیر، با سرمایه گذاری کلان عربستان سعودی و قطر، وهابیت و سلفیت در کشورهای آفریقایی رشد ملموسی داشته است. با حضور سلفی های تند رو به خصوص در کنیا و تانزانیا آرامش موجود دستخوش تغییراتی شده است، که از جمله آنها می توان به فتوای مفتی بزرگ سلفی تانزانیا مبنی بر اسید پاشی بر دیگر فرقه ها و غیرمسلمانان اشاره کرد.

حضور شیعیان در کشورهای شرق آفریقا، بسیار قابل توجه است. تشیع در این منطقه، از زمان کوچ شیعیان خوجه هندی قوت گرفت، و امروزه رشد قابل توجهی در میان جوامع آفریقایی داشته است. فدراسیون شیعیان خوجه هندی به دو بخش تقسیم می شود، نخست شیعیان اسماعیلی به رهبری آقاخان و بخش دیگر آنها شیعیان دوازده امامی اند، بخش قابل توجهی از آنها مقلدین آیت الله سیستانی هستند و از اوضاع مالی مناسبی برخوردار می باشند، به طوری که بخش قابل توجهی از بندر مومباسا و تجارت در کنیا و تانزانیا بر روی سرمایه های این بخش از ساکنان شرق آفریقا می گردد.

شیعیان خوجه به لحاظ اجتماعی، بسیار درونگرا و محافظه کار می باشند. از اقدامات تحسین برانگیز شیعیان خوجه کنیایی، ایجاد مجموعه ورزشی است که استفاده از آن در طول ایام هفته برای همه شهروندان رایگان است. در شهر نایروبی یافتن اماکن و مجموعه های ورزشی رایگان امری دشوار است.از این رو روزانه تعداد قابل توجهی از غیر مسلمانان با حضور در این مجموعه ورزشی از فضای آن به صورت رایگان استفاده می کنند. آقا خان رهبر اسماعیلی نیز در امور خیریه در کنیا و تانزانیا ید طولایی دارد. بنا به گفته برخی از کارشناسان در حوزه آفریقا سیستم بهداشتی منطقه شرق آفریقا در انحصار آقاخان است. احداث مدارس، درمانگاه، دانشگاه و موسسات خیریه از دیگر اموری است که مجموعه آقا خان در شرق آفریقا به آن می پردازد.

حضور مسیحیت در آفریقا با حضور استعمارگران همراه و به همین دلیل به آن ها وابسته است. در سال 1498 که مومباسا و مالیندی توسط پرتقالی ها تسخیر شد مسیحیت تا حدودی در کشور معرفی شده و با شکست آنان در منطقه رخت بر می بندد.

اگرچه برخی از سازمان های مسیحی تلاش می کنند تا در آفریقایی نمودن مسیحیت بکوشند تا در صورت زوال امکانات غربی در این سرزمین آسیبی به گسترش این آیین وارد نگردد، ولی تا کنون مسیحیت نتوانسته جایگاه ملی و هویت آفریقایی کنیایی برای خود ایجاد کند و همچنان متاثر از غرب و حمایت های آن است.

از سوی دیگر کشور هایی چون ایالات متحده آمریکا، ژاپن، پرتغال، ایرلند، فرانسه و واتیکان، در جهت حفظ کشورهای شرق آفریقا به خصوص کنیا و اتیوپی در جرگه کشورهای مسیحی، سالانه هزینه هنگفتی را در جهت اعزام مبلغین مسیحی به این کشور ها پرداخت می کنند و در یک استراتژی نانوشته از کنیا به عنوان مهد مسیحیت در آفریقا یاد می کنند.

در حال حاضر چالش بین ادیان الهی در کنیا مسئله گنجاندن قاضی ویژه مسلمانان (قاضی کورت) در قانون اساسی جدید کنیا است که مقامات کلیسا، به خصوص کلیسای ایوانجلیک با این مسئله مخالفت می نمایند.