رسانه های عمومی تانزانیا

  • کد خبر: 1741
  • منبع خبر: کتاب «شیعیان تانزانیا»

خلاصه با این که تانزانیا یکی از 25 کشور بسیار فقیر جهان به شمار می رود، اما یکی از معدود کشورهای دنیا است که بیش از 85 درصد مردم آن باسوادند و از همین درصد چشمگیر، می توان به توجه مردم به خواندن روزنامه و مجله پی برد.


مطبوعات:

با این که تانزانیا یکی از 25 کشور بسیار فقیر جهان به شمار می رود، اما یکی از معدود کشورهای دنیا است که بیش از 85 درصد مردم آن باسوادند و از همین درصد چشمگیر، می توان به توجه مردم به خواندن روزنامه و مجله پی برد. با وجود فقر شدید مردم و کمبود کاغذ، روزنامه و نشریات متعددی به زبان های سواحیلی، عربی و انگلیسی در کشور منتشر می شود و برقراری نظام چند حزبی در سال های اخیر نیز، به تنوع و کمیت آن افزوده است. تاریخ انتشار اولین روزنامه­ها و نشریات در تانزانیا به سال­های پیش از استقلال تانگانیکا و زنگبار برمی گردد. در دهه های چهل و پنجاه میلادی چند روزنامه و هفته نامه در تانگانیکا و زنگبار منتشر می شدند که بیشتر در برگیرنده اهداف حکمرانان انگلیسی این دو مستعمره به شمار می رفتند. پس از تشکیل جمهوری تانزانیا، انتشار مطبوعات به تدریج در کشور گسترش یافت و مهم­ترین نشریات دهه هفتاد میلادی مضاف بر روزنامه اهورو و هفته نامه امزالندو به زبان سواحیلی، روزنامه دیلی نیوز و هفته نامه ساندی تایمز بودند که به زبان انگلیسی منتشر می شدند. در سال 1979 م دولت تانزانیا آژانس خبری تانزانیا شیهاتا (Shihata) را با هدف پخش کلیه اخبار و اطلاعات قابل انتشار در سراسر کشور راه اندازی کرد. پس از آغاز سیاست چند حزبی در سال 1992 م تعداد نشریات به سرعت افزایش یافت و طی کمتر از ده سال به دویست عنوان رسید. (عرب احمدی، 1384، 289).

 

مهم­ترین نشریات تانزانیا

1- روزنامه اهورو به معنای آزادی است که در روزهای یکشنبه با عنوان امزالندو به معنای وطن پرست به زبان سواحیلی در دارالسلام منتشر می­شود. این نشریات ارگان رسمی حزب انقلابی تانزانیا (حزب حاکم) هستند که اخبار و گزارش ­هایی در حمایت از دولت و حزب حاکم، گزارش­های سیاسی، محلی، بین المللی و اخبار اقتصادی و ورزشی را به چاپ می رسانند. انتشار این نشریات به زبان سواحیلی و قیمت مناسب آن، موجب اقبال مردم در خرید و مطالعه آن­ها شده است.

2- روزنامه دیلی نیوز: روزنامه ای دولتی است که از سال 1972 م در دارالسلام به زبان انگلیسی منتشر می شود؛ این روزنامه یکشنبه ها نیز با عنوان ساندی نیوز چاپ می­گردد. سردبیران این دو نشریه را رئیس جمهور تانزانیا منصوب می­کند و سفارتخانه های خارجی، تجار و شرکت های بزرگ بازرگانی داخلی و خارجی، سازمان ها و موسسات دولتی و کتابخانه های عمومی از مشتریان دائمی آن به شمار می روند.

3- روزنامه کیپانگا: این روزنامه به زبان سواحیلی است و از سوی سرویس­ اطلاعات و اخبار زنگبار منتشر می شود.

4- امفانیا کازی: این نشریه با عنوان امفانیاکازی به معنی کارگر منتشر می شود و ارگان اتحادیه کارگران تانزانیا است. این اتحادیه در دوران تک حزبی، بخشی از حزب انقلابی تانزانیا بود که پس از آزادی احزاب به ارگان مستقلی تبدیل شد. این نشریه روزهای چهارشنبه و شنبه چاپ می شود و به دلیل رویکرد مستقل و آزاد و صراحت در بیان مشکلات موجود در موسسات دولتی و خصوصی و چاپ گزارش هایی که ظلم و ستم بر کارگران وارد می شود، به یکی از محبوب ترین نشریه های تانزانیا در آمده است.

5- روزنامه گاردین: این روزنامه در سال 1995 م تاسیس شد و به زبان انگلیسی منتشر می شود. گاردین طرفدران زیادی در میان طبقات تحصیل­کرده دارد و وابسته به شرکت بزرگ IPP است.

6- هفته نامه اکسپرس: این هفته نامه متعلق به شرکت Media Holdings Tanzania است و به زبان انگلیسی منتشر می شود. اکسپرس رویکرد انتقادی به دولت دارد و علاوه بر اخبار داخلی، گزارش های متنوعی نیز از اوضاع سیاسی، اقتصادی و ورزشی جهان به چاپ می رساند.

7- هفته نامه بیزینس تایمز: این نشریه به زبان انگلیسی است و به انتشار اخبار و اوضاع اقتصادی تانزانیا و جهان می پردازد. این هفته نامه متعلق به شرکت Business Times است و بیشتر خوانندگانی از بین تجار شرقی و آسیایی مانند هند و پاکستان دارد.

8- فامیلی میرور: این نشریه انگلیسی است که دوهفته یک بار منتشر می شود و از مشهورترین مطبوعات تانزانیا است که به دلیل رویکرد انتقادی نسبت به وزراء و مدیران عالی رتبه و چاپ خبرهای مهم سیاسی، طرفداران بسیاری در بین طبقات تحصیل کرده کشور دارد.

9- ماجیرا: روزنامه ماجیرا به معنای زمان توسط شرکت Business Times به زبان سواحیلی منتشر می شود و به دلیل اخبار و گزارش های صریح و دوستانه خوانندگان زیادی را به خود جلب کرده است.

10- نیپاشه: این روزنامه خصوصی در سال 1995 م تاسیس شد و همه روزه در سطح وسیعی در دارالسلام و شهرهای دیگر تانزانیا توزیع می گردد. عنوان این روزنامه به معنی به من بگو است و رویکردی انتقادی به مدیران ارشد تانزانیا دارد؛ نیپاشه در سرمقاله های خود بسیاری از موضوعات مهم سیاسی روز کشور را مورد نقد و بررسی قرار می دهد.

11- موتوموتو: عنوان این روزنامه به معنی «آتش آتش» است و به زبان سواحیلی منتشر می شود. موتوموتو از نشریات مهم و انتقادی کشور است و به دلیل آزادی بیان، انتقاد از دولت و افشای رسوایی های گوناگون دولتمردان، از محبوبیت خاصی در میان مردم برخوردار است. 

12- واساعه: این نشریه به معنی زمان و هفته نامه ای فرهنگی، اجتماعی و ورزشی است که معمولا از ورود به مباحث سیاسی خودداری می کند. داستان های هیجان انگیز و اخبار ورزشی مطالب عمده و اساسی این نشریه را تشکیل می دهد.

13- مساریلی آفریکا: این هفته نامه به معنی هنرمند آفریقایی معمولا به مباحث و مطالب فرهنگی و هنری کشور می پردازد و مطالب آن بیشتر به اخبار فرهنگی و هنری، داستان های اجتماعی و جلوه های هنر آفریقایی و صنایع دستی این کشور اختصاص دارد؛ این هفته نامه مورد علاقه دانش آموزان و دانشجویان است.

14- هکو: هفته نامه­ای به معنای ستایش و تمجید است که توسط انتشارات هکو منتشر می شود. این نشریه رویکرد اجتماعی دارد و اخبار گوناگون فرهنگی، اجتماعی و ورزشی را در اختیار خوانندگان خود قرار می دهد؛ این هفته نامه مورد علاقه جوانان است.

15- کلمه: این مجله به زبان سواحیلی است و به اتحادیه کشاورزان تانزانیا تعلق دارد. مجله بیشتر به امور کشاورزی و زراعی کشور و وضعیت کشاورزان در نقاط مختلف می پردازد و به صورت ماهانه منتشر می شود.

16- آفریکالئو: به معنای آفریقای امروز و ماهنامه ای سیاسی است که به اخبار سیاسی و اقتصادی قاره آفریقا می پردازد. اخبار درگیری­ها، کودتاهای نظامی، سیل و خشکسالی، جنگ های داخلی و غیره در این ماهنامه مورد بحث و بررسی قرار می گیرد. از دیگر نشریات مهم تانزانیا می توان به رای، دیمبا، متانزانیا، موانانچی، انیاتو، که که، تازاما، واتو، حکی، طائفه لئو، کشور ما، برودانی، میچاپو، حیات وحش تانزانیا و تان تراول اشاره کرد.

در تانزانیا نشریات مذهبی مختلفی نیز منتشر می شوند که می توان به مهم­ترین نشریات وابسته به مسیحیان همچون کیونگوزی، آزادی و امنیت، نیاکاتی، سیکیلیزا اشاره کرد. سازمان­های اسلامی نیز نشریات متنوعی دارند که مهم­ترین آن ها النور، باکواتا، صدای بلال و ساماچار هستند. (عرب احمدی، 1384، 295).

در سال 1948 م مرکز ادبیات شرق آفریقا در تانگانیکا تاسیس شد که هدف آن گردآوری ادبیات شفاهی و مکتوب زبان سواحیلی بود و بدین گونه فعالیت مراکز انتشاراتی در تانزانیا آغاز گردید. در سال 1966 م انجمن انتشارات تانزانیا توسط دولت این کشور تاسیس شد و هدف اصلی آن چاپ کتاب های آموزشی بود. موسسه انتشارات دولتی که کتاب های درسی و علمی را منتشر می کند و انتشارات دانشگاه دارالسلام از دیگر انتشارات مهم هستند. بزرگ ترین موسسه انتشاراتی خصوصی تانزانیا شرکت IPP است که به چاپ کتاب و نشریه می پردازد و بعضی از موسسات اسلامی و مسیحی تانزانیا نیز کتاب منتشر می کنند. از دیگر انتشارات مهم کشور می توان به خانه انتشارات تانزانیا، خانه نویسندگان تانزانیا، انتشارات هکو، مرکز تبلیغات دولتی، شرکت چاپ و نشر الخیریه، شرکت چاپخانه ملی، ناشران و نویسندگان کاگیرا، انتشارات فاهاری، انتشارات واکاتی، انتشارات بیزینس تایمز، انتشارات واماسا و انتشارات پرینت آفریقا اشاره کرد. (همو، 321).

 

رادیو و تلویزیون در تانزانیا

رادیو و تلویزیون نقش مهمی در جامعه تانزانیا ایفا می کنند. رادیو در حال حاضر با وجود بیش از دو میلیون دستگاه در تانزانیا، رسانه ای همگانی شده و به علت ارزانی و امکان حمل و نقل آسان، به صورت گسترده مورد استفاده مردم شهر و روستا قرار می گیرد. اما تلویزیون به علت قیمت بالا نتوانسته است در بین مردم نفوذ بسیاری پیدا کند و در حال حاضر فقط ده درصد از مردم تانزانیا از تلویزیون استفاده می کنند.

پیشینه شبکه های رادیویی در تانزانیا به سال 1951 م برمی گردد و در این سال اولین شبکه رادیویی تانگانیکا به نام ایستگاه پخش تانگانیکا در دارالسلام آغاز به کار کرد. این رادیو دیدگاه های حکمران انگلیسی را پوشش می داد و موسیقی و آواز بخش عمده ای از برنامه های آن بود.  رادیو دولتی زنگبار نیز در سال 1964 م افتتاح شد. پس از استقلال تانزانیا، رادیو تانگانیکا به رادیو ملی تانزانیا تغییر نام یافت و دولت تلاش زیادی برای افزایش دامنه پوشش آن به کار برد. این دو رادیو تا دهه نود میلادی تنها ایستگاه های رادیویی بودند، ولی در این دهه چند ایستگاه رادیویی خصوصی در تانزانیا تاسیس شد که بیشتر آنها تحت مالکیت کلیساهای مختلف این کشور هستند. اکنون شانزده ایستگاه رادیویی در تانزانیا برنامه­های مختلفی به زبان انگلیسی و سواحیلی پخش می کنند و رادیو زنگبار به فراخور محیط رنگ و بوی عربی- اسلامی نیز دارد.

تا سال 1993 م سرزمین اصلی تانزانیا فاقد شبکه تلویزیونی بود و فقط یک کانال به نام تلویزیون زنگبار (TVZ) به مدت چهار ساعت در منطقه زنگبار برنامه پخش می کرد. در دهه نود میلادی به تدریج شبکه های تلویزیونی خصوصی تاسیس شدند و اکنون پانزده کانال تلویزیونی از جمله شبکه ­های تلویزیون تانزانیا، شبکه مستقل (Independent TV)،  TVZ، تلویزیون دارالسلام (DTV) در کشور فعال هستند. (همو، 315).

 

منبع: کتاب «شیعیان تانزانیا، وضعیت دینی، فرهنگی و اجتماعی»/ سید احمد سیدمرادی/ ص 68- 74.