جاذبه های گردشگری تانزانیا

  • کد خبر: 1752
  • منبع خبر: کتاب «شیعیان تانزانیا»

خلاصه تانزانیا با داشتن مناظر فوق العاده طبیعی و تنوع غنی حیات وحش، دارای جاذبه های گردشگری کم نظیری است. دوازده پارک ملی و پانزده منطقه پارک طبیعی، حدود یک هفتم مساحت کل مساحت تانزانیا را پوشانده است.


تانزانیا با داشتن مناظر فوق العاده طبیعی و تنوع غنی حیات وحش، دارای جاذبه های گردشگری کم نظیری است. دوازده پارک ملی و پانزده منطقه پارک طبیعی، حدود یک هفتم مساحت کل مساحت تانزانیا را پوشانده است. (عرب احمدی، 1388، 35).

مهم­ترین منطقه وحش تحت حفاظت تانزانیا، پارک ملی سرنگتی با مساحت حدود پانزده هزار کیلومتر مربع در غرب دریاچه ویکتوریا است که در همسایگی کنیا قرار دارد. این پارک حدود یک و نیم میلیون راس حیوان مختلف دارد که در فصل مهاجرت به حدود سه میلیون راس می رسند. این پارک یکی از مناطق ثبت شده میراث جهانی است و وجود ده ها گونه حیوان و صدها گونه پرنده به همراه مناظر متنوع و شگفت انگیز، به آن زیبایی خاصی بخشیده است. در سال 1892 م دکتر بائومن طی سفری به منطقه آن را به جهان معرفی کرد و حال گردشگران خارجی از دورترین مناطق جهان برای دیدن آن به تانزانیا سفر می کنند. در اوایل قرن بیستم با هجوم شکارچیان، حیات وحش پارک مورد تهدید قرار گرفت و در سال 1951 م به عنوان اولین منطقه حفاظت شده تحت حفاظت دولت استعماری قرار گرفت.

جاذبه طبیعی دیگر تانزانیا پارک ملی انگورونگورو است که در منطقه کوچکی در مجاورت پارک سرنگتی قرار دارد. این پارک با مساحت حدود هشت هزار کیلومتر مربع، سال­ها بخشی از پارک ملی سرنگتی بود و در سال 1956 م برخوردهایی بین ماموران پارک و افراد قبیله ماسائی رخ داد که منجر به ایجاد این منطقه حفاظت شده گردید. براساس مطالعات زمین شناسی این منطقه از چند دهانه آتشفشانی تشکیل شده است که در حدود دو و نیم میلیون سال پیش دستخوش آتشفشان کوه های امپاکایی، الموتی، انگورونگورو و کریماسی گشته است؛ در اثر زمین لرزه و پرتاب گدازه­های آتشفشانی تغییراتی در محیط زیست منطقه از جمله کوه ها، رودخانه ها و دریاچه ها پدید آمده و تاکنون باقی مانده است.

یکی از جاذبه های مهم این پارک دهکده های قبیله ماسایی است که در قلب جنگل و در سراسر منطقه به چشم می خورند. در داخل پارک ملی انگورونگورو منطقه کوچکی به نام اولدووای جرج وجود دارد که آن را نخستین زیستگاه بشر خوانده اند و باستان شناسان آثار و بقایای انسان های اولیه را در آن کشف کرده اند. فسیل ها و سنگواره های گوناگونی از انسان های اولیه و حیوانات ماقبل تاریخ یافت شده است که در موزه تاریخ طبیعی آن در معرض تماشای علاقمندان قرار دارد. این منطقه در جهان از شهرت خاصی برخوردار و یکی از مراکز میراث جهانی است که مورد علاقه گردشگران خارجی، دانشمندان و زمین شناسان قرار دارد. همچنین چند هتل و استراحتگاه بزرگ در پارک وجود دارد که تسهیلات رفاهی را در اختیار بازدید کنندگان قرار می دهند.

پارک وحش سلوز با مساحت پنجاه هزار کیلومتر مربع در مجاورت رودخانه های روفیجی و رواهای بزرگ در جنوب شرق تانزانیا قرار دارد. این پارک از نظر محیط زیست و تنوع گونه­های گیاهی و جانوری در جهان بی نظیر است و زیبایی­های حیات وحش شرق آفریقا در هر جای آن به چشم می خورد؛ این پارک از سوی سازمان علمی و فرهنگی یونسکو به عنوان یکی از پایگاه های میراث جهانی به ثبت رسیده است.

یکی دیگر از جاذبه های گردشگری مهم تانزانیا پارک مار مسرانی در بیست کیلومتری آروشا است. در این پارک زیبا گونه های مختلف مارها و خزندگان در معرض تماشای جهانگردان قرار گرفته و دیدنی ­ترین حیوانات این پارک مارهای پیتون هستند که می توانند حیوانات بزرگی چون فیل و گاومیش را ببلعند. این پارک در سال 1992 م تاسیس شده است و مورد توجه گردشگران خارجی قرار دارد. (عرب احمدی، 1384، 384).

از دیگر پارک های ملی تانزانیا می توان به آروشا، گومبه استریم، کاتاوی، دریاچه مانیارا، میکومی، تارانگیرا، اوزونگوا و رواها اشاره کرد.

 یکی دیگر از جاذبه های گردشگری تانزانیا، قله کلیمانجارو است که مرتفع ترین کوه آفریقا و از بلندترین کوه های جهان به شمار می رود. این قله از دیرباز مورد توجه جهانگردان و کاشفان قرار داشته و به عنوان سمبل قاره آفریقا مشهور شده­است. قدمت کوه کلیمانجارو را حدود 750 هزار سال برآورد کرده اند. از جالب ترین عجایب جهان وجود برف همیشگی بر قله این کوه است که در نزدیکی خط استوا قرار دارد. اولین منبعی که از کوه کلیمانجارو یاد کرده، دست نوشته یونانی­ها است که آن را کوهستانی پربرف خوانده اند و هزار سال بعد در وقایع نگاری چینی، از کلیمانجارو به عنوان کوهی با عظمت واقع در غرب زنگبار یاد شده است.

با ورود اروپایی ها این کوه مورد توجه آنان قرار گرفت و اولین اروپایی که مطالعات جدی بر روی کلیمانجارو انجام داد یوهان ریمن بود که به گردآوری اطلاعات از بومیان منطقه پرداخت. او در سال 1848 م از کوه بالا رفت و پس از بازگشت به اروپا نتایج تحقیقات و مشاهدات خود را منتشر نمود. وی بر وجود برف در قله تاکید کرد که البته در اروپا با مخالفت های زیادی روبرو شد. اولین کسی که پای خود را در برف های کلیمانجارو فرو برد چارلز نیو نام داشت و در طی سال های 1889 تا 1927 م عده انگشت شماری از اروپاییان موفق به صعود از قله شدند.

در دهه 1930 م با احداث پناهگاه ها و ایجاد نه شبکه ارتباطی، سفر به قله تسهیل شد و رواج یافت. امروزه کلیمانجارو یکی از کوه های معروف جهان به شمار می رود و سالیانه پذیرای حدود 67 هزار گردشگر و کوهنورد از نقاط مختلف جهان است. جزایر و دریاچه­ های تانزانیا نیز دارای جاذبه های طبیعی بسیاری هستند که هر سال گردشگران بسیاری به خود جذب می کنند.

علاوه بر چشم انداز طبیعی تانزانیا، مجموعه قابل توجهی آثار و ابنیه تاریخی نیز در کشور وجود دارد که دولت در چند دهه اخیر با بهره گیری از کمک های خارجی بعضی از آنها را مرمت نموده است. مهم­ترین این مراکز عبارتند از:

موزه یادگار صلح: این موزه در برگیرنده تاریخ زنگبار است و از بخش های مختلفی مانند باستان شناسی، تجارت قدیمی، برده داری، بناهای زنگبار، حاکمان قدیم زنگبار، صنایع دستی، تمبر، سکه، ماهی­گیری و کشت میخک تشکیل شده است.

موزه قصر: این بنا در سال 1890 م در زنگبار احداث شد و در آن زمان اقامتگاه سلاطین عمانی بود و قصر سلطان نام داشت. پس از انقلاب 1964 م و اخراج سلاطین عمانی، کاخ مردم نام گرفت و در سال 1994 م به موزه ای در باره تاریخ سلاطین عرب حاکم بر زنگبار تبدیل شد. در این موزه بازدید کنندگان با چگونگی زندگی سلاطین و اثاثیه زندگی آن ها آشنا می شوند.

موزه ملی زنگبار: این موزه در 1925 م در  زنگبار افتتاح شد و نمایشگاهی از زندگی سنتی مردم جزیره در گذشته، وسایل زندگی سلاطین عمانی زنگبار و تابلو های آن ها را در معرض بازدید کننده قرار می دهد.

موزه ملی دارالسلام: این موزه در سال 1940 م تاسیس شده و در برگیرنده مجموعه ای از مهم ترین فسیل ها و سنگواره های کشف شده در تانزانیا است. همچنین وسایل دستی، ابزار سحر و جادو و ابزار موسیقی سنتی تانزانیا را در معرض نمایش می گذارد.

موزه سوکوما: این مرکز اولین موزه متعلق به یکی از قبایل تانزانیا است و در شهر موانزا قرار دارد. این موزه اطلاعات جالب و دیدنی از نحوه زندگی سنتی قبیله سوکوما به نمایش گذاشته و مجموعه ای از رقص های سنتی قبیله نیز در آن اجرا می شود. 

در حال حاضر توسعه صنعت توریسم مورد توجه خاص دولت تانزانیا است و کلیه فعالیت های گردشگری کشور تحت نظارت سازمان جهانگردی تانزانیا انجام می شود. این سازمان با بهره گیری از امکانات خود و نمایندگی های واقع در شهرهای بزرگ تانزانیا و چند شهر خارجی مانند نیویورک، لندن، پاریس، رم، توکیو و فرانکفورت در صدد معرفی جاذبه های گردشگری تانزانیا به مردم جهان است. این سازمان در سال های اخیر با جذب سرمایه های کشورهایی چون فنلاند، سوئد، نروژ، فرانسه و ژاپن اقداماتی را در جهت بهبود صنعت توریسم در مناطق مختلف کشور انجام داده و توانسته است به موفقیت های زیادی دست یابد. در حال حاضر چند هتل پنج ستاره در دارالسلام و نقاط گردشگری تانزانیا وجود دارد و ده ها آژانس مسافرتی و شرکت های گردشگری در کشور فعالیت می کنند. (همو، 399).

 

منبع: کتاب «شیعیان تانزانیا، وضعیت دینی، فرهنگی و اجتماعی»/ سید احمد سیدمرادی/ ص 64- 79.