نگاهی کوتاه به کشور گینه استوایی

  • کد خبر: 1958
  • منبع خبر: پایگاه اطلاع رسانی آفران

خلاصه این سرزمین را پرتغالی ها در 1471 کشف کردند و در طی قرن هفده و هجده پاسگاه هائی در گینه تأسیس نمودند. در 1778 پرتغال گینه را به اسپانیا سپرد. و انگلستان با موافقت اسپانیا پایگاه هائی در گینه ایجاد کرد.


اطلاعات عمومی

نام: گینه استوایی

پایتخت: مالابو

بزرگترین شهر: مالابو

زبان رسمی: اسپانیایی، فرانسوی، پرتغالی

نوع حکومت: جمهوری

تاریخ استقلال از اسپانیا: ۱۲ اکتبر ۱۹۶۸

مساحت: ۲۸٬۰۵۱ کیلومتر مربع (۱۴۴ام)

واحد پول: فرانک آفریقای مرکزی (CFA)

 

جغرافیا

1) جغرافیای طبیعی

مساحت گینه استوایی ۲۸٫۰۵۱ کیلومتر مربع و جمعیت آن 668225 هزار نفر است. این کشور کمی بیش از استان بوشهر (27653 کم) مساحت دارد.

آب و هوا

استوائی، با فصل های مرطوب و خشک متناسب و فصل رطوبت از دسامیر تا فوریه است.

2) جغرافیای سیاسی

کشور جمهوری گینه استوائی، در مغرب آفریقا بر کرانه خلیج گینه (اقیانوس اطلس) قرار گرفته، از چند جزیره کوچک و بزرگ و یک شبه جزیره تشکیل گردیده و شامل چند ناحیه است:

· ناحیه ریومونی، دارای 10045 مایل مربع مساحت است که پوشیده از جنگل و حدود سه چهارم مردم در این قسمت زندگی میکنند.

· جزیره بیوکو (قبلا فرناندویو نام داشت) و 785 مایل مربع مساحت و در 20 مایلی سواحل کامرون قرار گرفته است.

· جزایر دیگر آن پاگالو، کوریزکو، الوبی گرانده و الوبی چیکو میباشند که همه آنها در خلیج گینه قرار دارند.

کشور گینه استوایی دارای ۷ استان می‌باشد:

1. آنوبون (Annobon)

2. بیوکو نورته (Bioko-Norte)

3. بیونیققیییور (Bioko-Sur)

4. سنترو سور (Centro-Sur)

5. کی انتم (Kie-Ntem)

6. لیتورال (Litoral)

7. وله انزاس (Wele-Nzas)

شهرهای مهم

پایتخت این کشور شهر مالابو (Malabo) با ۹۳ هزار نفر جمعیت می‌باشد.

مهمترین شهرهای گینه استوایی، باتا ۶۶ هزار نفر، مبینی ۱۱ هزار نفر، اببیین ۱۰ هزار نفر و لوبا ۶ هزار نفر را می‌توان نام برد. گینه استوایی شامل جزایر، بیوکو (فرناندو پیو)، کورسیکو، جزایر الوبی بزرگ و کوچک و آنوبین (پاگالو) نیز می‌شود.

 

تاریخ

این سرزمین را پرتغالی ها در 1471 کشف کردند و در طی قرن هفده و هجده پاسگاه هائی در گینه تأسیس نمودند. در 1778 پرتغال گینه را به اسپانیا سپرد. و انگلستان با موافقت اسپانیا پایگاه هائی در گینه ایجاد کرد. در 1844 ادعای مالکیت جزیره فرناندوپو را تجدید نمود. در 1885 بموجب پیمان برلن منطقه ایرلند گینه استوائی به اسپانیا واگذار گشت. در 60-1958 اسپانیا گینه را بصورت یکی از ایالات خود اعلام نمود.

در 64-1963 گینه اسپانیا به گینه استوائی تغییر نام و خود مختاری محدودی یافت.

پس از استقلال گینه استوایى در سال 1968 از اسپانیا «فرانسیسکو نگوما» در مصدر کار قرار گرفت و پس از او در سال 1979 برادرزاده‌اش «تئودور آاوبیانگ نگوما مباسوگو» با محاکمه و اعدام عمویش و توسط کودتا به قدرت رسید.

سرتیپ تئودور اوبیانگ نگوما امباسوگو از حزب دموکراتیک گینه استوایی طی کودتای در سال ۱۹۷۹ به قدرت رسید که هنوز هم بر این کشور حکومت می‌کند.

در 12 اکتبر 1987 این کشور تک حزبی بود اما در رفراندوم 17 نوامبر 1991 قانون چند حزبی مورد بررسی قرار گرفت و سرانجام در ژانویه 1992 قانون چند حزبی بتصویب رسید.

در سال ۱۹۹۲ احزاب سیاسی به رسمیت شناخته شدند، در همین سال سیلوستره سیاله بیلکا به سمت نخست وزیر منصوب شد، در سال ۲۰۰۶ میلادی ریکاردو مانگوئه اوباما نخست وزیر گینهٔ استوایی شد.

 

فرهنگ

1) فرهنگ عمومی

زبان: زبان رسمی گینه استوایی، اسپانیایی است، در کنار اسپانیایی، انگلیسی نیز رایج است.

قبايل: گینه استوایی داراي 6 قبيله مهم است كه عبارتند از؛ فانگ، بوبي، آنوبونس، اندوئه، كومبه، بوجباس،

۸۳ ٪ از نژاد گینه استوایی را قبایل فانگ و ۱۰ ٪ را بوبیان تشکیل می‌دهند.

 

2) ادیان و مذاهب

۸۰ ٪ مردم گینه استوایی، کاتولیک، ۴ ٪ مسلمان و ۳ ٪ سایر مسیحیان هستند.

 

3) رسانه های گروهی

ايستگاه هاي راديويي و تلوزيوني

ايستگاه هاي راديويي؛ اي ام 0، اف ام 3 و 5 موج كوتاه

ايستگاه هاي تلويزيوني؛ يك ايستگاه

 

اقتصاد

منابع طبيعي

نفت، گاز، الوار، طلا( كه تقریبا دست نخورده باقی مانده است)

این کشور یکى از بیشترین ذخایر نفت در منطقه موسوم به زیرصحراى آفریقا را دارد.

زمین قابل کشت: 5 درصد

نیروی کارگری در کشاورزی: 95 درصد

محصولات عمده: کاکائو، چوب، قهوه، منابع طبیعی چوب،

صنايع: نفت، گاز، ماهيگيري، چوب و خدمات

توليد ناخالص داخلي (GDP): تولید ناخالص داخلی این کشور 24.66میلیارد دلار است که 92.5درصد آن در بخش صنعت و به عبارتی دقیق‌تر، استخراج نفت، تولید می‌شود.

میزان صادرات و كشور هاي هدف: محصولات صادراتی این کشور شامل کاکائو، چوب، قهوه، نفت و الكل متيليك است که به کشورهای چین (30.9 درصد)، آمریکا (22.2 درصد)، اسپانیا (12.6 درصد)، تایوان (10.6 درصد)، پرتغال6.1درصد صادر می‌شود.

ميزان واردات و كشور هاي هدف: محصولات وارداتی این کشور شامل خواربار، مواد شیمیائی، پارچه، تجهیزات صنعت نفت و دیگر ماشین‌آلات و تجهیزات است که از کشورهای آمریکا (37.7 درصد)، اسپانیا (9.8درصد)، ساحل عاج (7.9 درصد)، فرانسه (6.1 درصد)، کره‌جنوبی (6.1 درصد)، انگلیس (5.8 درصد) و ایتالیا (5 درصد) وارد می‌شود.

 

سیاست

1) حکومت

نوع حکومت: نظام چند حزبي با تحت نفوذ هسته اي اجرائي

سيستم حكومتي: قوه مجريه؛ رئيس جمهور (رئيس حكومت)، نخست وزير و هيئت وزيران كه توسط رئيس جمهور انتخاب مي‌شوند.

قوه قانون گذاري؛ 100 نماينده (كه بصورت دوره‌هاي 5 ساله انتخاب مي‌شوند.)

قوه قضائيه؛‌ رئيس ديوان محاكمات كه توسط رئيس جمهور انتخاب مي‌شود.

احزاب مهم و رهبران آنها

حزب همگرایی اجتماعی یا دموکراسی CPDS  (پلاسيدو ميكو آبوگو)

حزب دموکرات برای گینه استوایی PDGE  (ئودور اوبيانگ انگوئما امباسوگو)

حزب پیشرفت گینه استوایی  PPGE (سورو موتو)

فعاليت عمومی از گینه استوایی APGE (میگوئل اسونو ايمان)

عضويت در سازمان هاي مهم منطقه اي و بين المللي: گینه استوایی کوچکترین کشور عضو سازمان ملل متحد در قاره آفریقا است؛ شوراي آفريقا، گروه بانك آفريقايي توسعه، اتحاديه آفريقا، جامعه كشورهاي پرتغالي زبان، سازمان خواربار جهاني، گروه 77،بانك بين المللي بازسازي و توسعه، انجمن بين المللي توسعه، صندوق بين المللي توسعه كشاورزي،همكاري بين المللي مالي، سازمان ملل متحد، يونسكو، سازمان تجارت جهاني (عضو ناظر)

 

2) سیستم اجرایی

رئیس جمهور در گینه استوایی با رای مستقیم مردم برای دوره‌ای هفت ساله انتخاب می‌شود. قدرت در این کشور در دست رئیس جمهور است.

نخست وزیر را که رئیس کابینه هم هست رئیس جمهور انتخاب می‌کند. سن قانونی در این کشور 18 سال است.

 

3) شخصیت ها

تئودور ام باسوگو

تئودور آاوبیانگ نگوما مباسوگو (Teodoro Obiang Nguema Mbasogo) متولد 5 جون سال 1942 ميلادي از سال 1979 ميلادي بعد از كودتا عليه "فرانسيسكو ماسياس"، رييس جمهور کنونی گينه استوايي مي باشد. او در شهر "آكوآكان" در شرق كشور متولد و در دوران استعمار به نيروهاي ارتش كشور پيوست. وي در ارتش به درجه ستواني رسيده و در دوران ماسياس در پست هاي مختلفي از قبيل فرماندار ايالتي و رييس گارد ويژه رياست جمهوري مشغول به انجام وظيفه گرديد.

در تاريخ 3 اگوست 1979 ميلادي او در يك كودتاي نظامي ماسياس را سرنگون نموده و ماسياس در تاريخ 29 سپتامبر همان سال به دليل خشونت هاي بسيار در دوران حكومت خود تيرباران گرديد.

قانون اساسي جديد كشور در سال 1982 ميلادي تهيه و ام باسوگو براي يك دوره هفت ساله به مقام رياست جمهوري انتخاب گرديد. باسوگو مجدداً در سال هاي 1989، 1996و 2002 به مقام رياست جمهوري اين كشور برگزيده گرديد. اين كشور هم اكنون به صورت تك حزبي اداره گرديده و حزب حاكم همان حزب ام باسوگو حزب دموكراتيك گينه استوايي موسوم به PDGE مي باشد.

تمام كرسي هاي پارلمان كشور در اختيار حزب حاكم قرار داشته و احزاب مخالف اجازه فعاليت در كشور را ندارند. تعداد زيادي از مخالفان رييس جمهور در تبعيد به سر برده يا در زندان مي باشند، همچنين تعداد زيادي از آنها از سال 1979 ميلادي تا كنون به قتل رسيده اند.