آشنایی با جغرافیای طبیعی مصر (بخش دوم)

  • کد خبر: 1990
  • منبع خبر: پایگاه اطلاع رسانی شیعیان آفریقا

خلاصه بخش وسیعی از مناظر طبیعی کشور مصر را بیابان‌ها تشکیل می‌دهند. بادهایی که در این مناطق می‌وزند، با شن‌های روانی همراهند که ارتفاع آنها گاه به بیش از 30 متر می‌رسد.


جزیره ها

#جزیره الفنتاین(Elephantine)

جزیره‌ای در رود نیل و تقریبا در جنوب مصر که اکنون بخشی از شهر آسوان ‌است. از شمال تا جنوب آن 1200 متر و عریض‌ترین بخش آن 400 متر است و به خاطر موقعیت جغرافیایی‌اش تبدیل به یک مرکز دفاعی ایده‌آل شده‌است. مکان‌های باستانی بسیاری در این جزیره قرار دارد. نام الفنتاین یا به خاطر شکل ظاهری جزیره انتخاب شده‌ که شبیه عاج فیل است؛  یا به این خاطر که زمانی مرکز تجارت عاج بوده‌است.

#جزیره کیتچینیر(Kitchener's Island)

این جزیره کوچک در رود نیل و در نزدیکی آسوان قرار دارد و باغ گیاهشناسی آسوان(Aswan Botanical Garden) در این جزیره قرار دارد. مساحت این جزیره 750 متر و در نزدیکی الفنتاین  و در ساحل شرقی آسوان است. دیدن این جزیره از داخل شهر امکان پذیر نمی‌باشد.

#جزیره الرحمانیه(Rahmaniyah Island)

این جزیره در شاخه روزتا(Rosetta) در رود نیل و در جنوب شهر دسوق(Desouk) قرار داشته و تحت نظارت استان بحیره(Beheira) است.

#جزیره سیحیل(Sehel Island)

این جزیره نسبتا بزرگ در 3/2 کیلومتری جنوب‌غربی آسوان قرار داشته و تقریبا سه‌چهارم عرض رود نیل را پوشانده ‌است. جزایر کوچکی هم در اطراف این جزیره قرار دارد. در این جزیره دست‌نوشته‌هایی بر سنگ‌های گرانیتی وجود دارد که تعدادی از آنها بسیار مشهور هستند.

#جزیره گیزیرا(Gezira Island)

این جزیره در رود نیل و در غرب مرکز قاهره قرار دارد و توسط پل‌هایی به قاهره متصل شده‌که مشهورترین آنها پل قصر النیل(Qasr al-Nil) و پل ششم اکتبر(6th October Bridge) است. برج قاهره(Cairo Tower)، خانه اپرای مصر(Egyptian Opera House) و کلوپ ورزشی گیزیرا(Gezira Sporting Club) و مرکز فرهنگی ال سیوای(EL Sawy) در این جزیره قرار دارد.

#جزیره رهودا(Rhoda Island)

این جزیره در غرب قاهره قدیم، در شعبه‌ای از رود نیل قرار دارد و قدیمی‌ترین ساختمان اسلامی در مصر وهمچنین نیلومتر (نیل سنج) (Nilometr) در آن قرار دارد.

#جزیره آبادوس(Abatos Island)

یک جزیره سنگی در رود نیل و نزدیک جزیره فیلای(Philae) است که تنها کشیش‌های مصری اجازه ورود به آن را داشته‌اند. لوکانوس(Lucan)، شاعر رومی(39تا65میلادی)، لوسیوس سنکا(Seneca)، فیلسوف رومی(65میلادی) نام این جزیره را ذکر کرده‌اند.

#جزیره فیلای(Philae)

این جزیره در دریاچه ناصر قرار دارد و محل قبلی معبد باستانی مصر(Ancient Egyptian Temple) بود. این معبد به خاطر سد آسوان، به جزیره آگیلیکیا(Agilikia) منتقل شد که این پروژه را سازمان یونسکو برعهده داشت. طول این جزیره کوچک 380 متر و عرض آن 120متر است.

#جزیره بیگیح(Bigeh Island)

این جزیره از سال 1960 در دریاچه ناصر ایجاد شد. گفته می‌شود که اوریریس (Osiris)، خدای جهان زیرین در مصر باستان، در آن دفن شده‌است.

#جزیره سبز(Green Island)

این جزیره کوچک مصنوعی در دریای سرخ در دهانه جنوبی کانال سوئز قرار دارد و ارتش انگلیس برای محافظت از کانال سوئز در جنگ جهانی دوم آن را ایجاد کردند.

#جزیره موکاوا(Mukawwa Island)

یک جزیره کوچک در دریای سرخ، در خلیج  فویل(Foul Bay) است. گفته می‌شود که این جزیره زمانی بخشی از خاک مصر بوده، اما به واسطه بالا آمدن آب دریا تبدیل به جزیره شده‌است.

#جزایر سنت جان(St. John Island)

بزرگترین گروه جزایر در خلیج فویل(Foul Bay) و در جنوب مصر با مساحت آن 50/4کیلومتر مربع است.

#شادوان(Shadwan)

جزیره سنگی بزرگی در دهانه کانال سوئز و در شمال دریای سرخ که طول آن 16کیلومتر و عرض آن بین 3 تا 5 کیلومتر است. در جنگ آتریتیون(Attrition) بین اسرائیل و مصر(از سال 1967تا1970)، این جزیره پایگاه مستحکمی برای سربازان مصری بود و در سال 1970، اسرائیل این جزیره را به مدت 36 ساعت اشغال کرد.

#جزیره نیلسون(Nelson Island)

این جزیره در نزدیکی شهر اسکندریه، بین خلیج ابوقیر(Abu Qir) و دهانه رزتا(Rosetta) در نیل قرار دارد و تعدادی قبر انگلیسی از جنگ‌های ناپلئونی در آن باقی مانده‌است. نام این جزیره را از روی یک آدمیرال بریتانیایی به اسم هوریشو نیلسون(Horatio Nelson)، یکی از بزرگترین دریاسالاران امپراطوری بریتانیا، انتخاب کرده‌اند.

#جزیره فاراوح(Pharaoh's Island)

در خلیج عقبه(Aqaba) در دریای سرخ و در شرق شبه جزیره سینا قرار دارد. این جزیره و صخره‌های مرجانی‌اش تبدیل به یکی از مشهورترین جاذبه‌های توریستی در منطقه شده‌است.

 

#سواحل

این کشور سواحل گرم و زیبایی دارد که امروزه توجه گردشگران بسیاری را به خود جلب کرده‌است و می‌توان آنها را به هفت ناحیه تقسیم کرد: سواحل مدیترانه از کانال سوئز تا کشور لیبی، سواحل مدیترانه در شمال شبه‌جزیره سینا، سواحل سینا در خلیج عقبه(Aqaba)، سواحل سینا در کناره خلیج سوئز، مناطق جنوبی سینا در کنار دریای سرخ، سواحل اصلی در کنار خلیج سوئز و سواحل اصلی جنوبی در کنار دریای سرخ. هر کدام از این مناطق زیبایی‌های منحصر بفرد خود را دارند. بعضی از آنها پر از هتل‌های لوکس هستند و بعضی دیگر دنج و خلوت هستند. در اینجا تعدادی از سواحل مشهور مصر را نام می‌بریم:

ساحل عقبه، حدود 40 کیلومتر طول دارد و ساحلی تمیز با آبی سرد و صخره‌هایی زیباست که به راحتی می‌توان از آنها بالا رفت و مناظر اطراف را مشاهده کرد. در بالای یکی از این صخره‌ها، کافه کوچکی قرار دارد. این ساحل برای شنا مناسب است.

سواحل کلئوپاترا(Cleopatra) که گفته می‌شود ملکه کلئوپاترا در آن شنا کرده‌است، البته این ساحل برای شنا چندان مناسب نیست، اما می‌توان از حمام آفتاب در آن لذت برد و در نزدیکی مارسا ماتروث(Marsa Matrouth) در شمال غربی مصر قرار دارد. مارسا ماتروث هم ساحل زیبای دیگری در مدیترانه است که سنگ‌های بلند در اطراف آن یک موج‌شکن طبیعی را ایجاد کرده‌اند. بهترین زمان برای رفتن به این سواحل از می تا سپتامبر است.

هورقادا (Hurghada) هم یکی از بهترین سواحل مصر است. این مکان در گذشته یک دهکده ماهیگیری کوچک بود اما اکنون تبدیل به یکی از اصلی‌ترین سواحل گردشگری در دریای سرخ شده‌است. این ساحل برای ماهیگیری، شنا و موج‌سواری بسیار مناسب است.

#خلیج سوئز (Gulf of Suez)

در شمال غربی دریای سرخ و بین شبه‌جزیره سینا و مصر قرار دارد. متوسط طول آن 314 کیلومتر و متوسط عرض آن 32 کیلومتر و عمق متوسط آن 40 متر است.  این خلیج تقریبا جوان است واز تنگه جوبال تا دهانه کانال سوئز امتداد دارد. خلیج سوئز از طریق کانال سوئز به دریای مدیترانه متصل می‌شود و یکی از مسیرهای مهم کشتیرانی است. طی کاوش‌های 1970 تا 1980، در بسیاری از نقاط ساحلی و دریایی این خلیج، ذخایر نفتی کشف شد.

#خلیج فویل(Foul Bay)

خلیج کوچکی در دریای سرخ و نزدیک مدار راس‌ السرطان است. جزیره موکاوا و سنت‌جان در این خلیج قرار دارند. سمت شمالی این خلیج یک شبه‌جزیره به نام راس‌باناس(Ras Banas) قرار دارد.

#خلیج ابوقیر(Abu Qir)

خلیجی در دریای مدیترانه است و بین ابو قیر(نزدیک اسکندریه) و دهانه روزتا در رود نیل قرار دارد. این خلیج گاز طبیعی دارد که در سال 1970 کشف شدند.

#خلیج عقبه(Aqaba)

خلیج بزرگی در شمال دریای سرخ، شرق شبه‌جزیره سیناست. ساحل این خلیج بین چهار کشور مصر، اسرائیل، عربیستان سعودی و اردن قرار دارد. در اسرائیل به این خلیج ایلات(Eilat) می‌گویند. عرض این خلیج 24 کیلومتر و طول آن به 160 کیلومتر  می‌رسد. شهر تابا در مصر، الیت در اسرائیل و عقبه در اردن در کنار این خلیج قرار دارند. این خلیج یکی از مراکز گردشگری مهم در جهان است.

#خلیج عرب(Arab bay)

خلیجی در غرب اسکندریه، در شمال مصر است. این خلیج بخشی از مدیترانه است و بندر العلمین(El Alamein) (محل نبرد العلمین در جنگ جهانی دوم) در کرانه این خلیج قرار دارد.

 

#کانال سوئز(Suez Canal)

کانالی مصنوعی در غرب صحرای سینا و شمال شرق کشور مصر است که در سال 1869 در میان دو دریای مدیترانه و سرخ افتتاح شد تا ارتباط دریایی میان دو قاره اروپا و آسیا را بدون نیاز به دور زدن آفریقا امکان پذیر سازد. طول این کانال در ابتدا 164 کیلومتر و عمق آن 8 متر بود ولی پس از انجام بازسازی‌هایی، در حال حاضر ابعاد آن به 193/30کیلومتر طول و 24 متر عمق و 205 متر پهنا رسیده است.

شمالی‌ترین قسمت کانال در پورت سعید (Port Said) و جنوبی‌ترین بخش آن، در پورت توفیق (Port Tawfik) در شهر سوئز قرار گرفته‌است. این کانال بر اساس معاهده سوئز (Suez Canal Authority) به کشور مصر تعلق دارد ولی به علت موقعیت استراتژیکیِ با اهمیت خود، در زمان‌های مختلف، علت برپایی جنگ‌های متعددی بوده است.

بر اساس شواهد تاریخی، در زمان باستان نیز راه‌های ارتباطی مختلفی میان این دو دریا کشیده شده بوده که یکی از آن‌ها در زمان داریوش اول بوده است. در نوشته‌های هرودوت (Herodotus)، نخستین تاریخ‌نگار یونانی زبان آمده است که برای عبور از این کانال عظیم به چهار روز زمان نیاز بوده است. سنگ نوشته‌ای نیز از داریوش به این مضمون موجود است:

«من یک پارسی هستم و به همراه پارسیان مصر را شکست دادم. من دستور حفر این کانال را بر روی رودی که در مصر جاری است و نیل نام دارد به دریایی که در ایران شروع می‌شود، صادر کردم. هنگامی که این کانال حفر شد، طوری که من دستور دادم، کشتی‌ها می‌توانند از طریق آن، از مصر به ایران بیایند، چیزی که هدف من بوده است.»  امروزه 7/5 درصد از تجارت دریایی سراسر جهان، از این کانال انجام می‌شود که بر طبق آمار ارائه شده در سال 2008، با عبور 21.415 کشتی از این کانال، درآمدی بالغ بر 5.318. بیلیون دلار به دست آمد.

#کانال محمدیه(Mahmoudiyah)

این کانال فرعی در رود نیل قرار دارد و از اسکندریه به دریای مدیترانه وصل می‌شود. در سال 1807، سلطان محمدعلی (Sultan Mohamed Ali) این کانال را ایجاد کرد تا آب رود نیل را به شهر اسکندریه منتقل بکند و همچنین مسیری برای کشتی‌های تجاری فراهم سازد.

#کانال السلام(Al-Salam Canal)

این کانال به عنوان بخشی از پروژه توشکا(Toshka) ساخته شد. این کانال از غرب کانال سوئز آغاز و به سمت جنوب غربی، دریای منزله(Manzala) کشیده می‌شود و سپس در ال-سارو(Al Sarow) زه‌کشی می‌شود. سپس به سمت شرق می‌رود و در جنوب زه‌کشی می‌شود. سپس به سمت شرق کانال سوئز می‌رود. پروژه توشکا، شامل ساخت یک سیستم از کانال‌ها می‌شود که آب را از دریای ناصر به دشت غربی برساند. این پروژه قرار است تا سال 2020 به پایان برسد؛ اما با مشکلات بسیاری مواجه است.

#بحر یوسف(Bahr Yussef)

کانالی که رود نیل را به فایوم (Faiyum)  متصل می‌کند. این مکان در گذشته یک انشعاب طبیعی از رود نیل بوده‌است که در زمان سیل یک دریاچه در سمت غرب آن تشکیل می‌شده‌است. به مرور زمان این دریاچه گسترش یافته و تبدیل به دریاچه موریس(Moeris)  شده‌است. این کانال به طول 15کیلومتر و عمق 5متر ساخته شد. این مکان همچنان وجود دارد و موازی با نیل است و آب دریاچه موریس را تامین می‌کند.

#تنگه تیران(Straits of Tiran)

این تنگه باریک با عرض حدود 13کیلومتر، بین سینا و عربستان قرار دارد و خلیج عقبه را از دریای سرخ جدا کرده‌است. نام این تنگه از جزیره تیران گرفته شده که در دهانه این تنگه قرار داشته و متعلق به عربستان سعودی است. مساحت این جزیره 80 کیلومترمربع است و بخشی از پارک ملی راس محمد عربستان (Ras Muhammad National Park) محسوب می‌شود. دولت مصر یک پروژه را در دست بررسی دارد که طی آن روی این تنگه پلی  ساخته می‌شود که عربستان و مصر را به هم متصل می‌کند.

 

#بنادر

بندر اسکندریه، دومین شهر مهم و اصلی‌ترین بندر در مصر است و سه‌چهارم تجارت خارجی مصر از طریق این بندر انجام می‌شود. بندر دیخیلا(Dekheila) هم در نزدیکی این شهر قرار دارد. پورت سعید(Port Said) یکی دیگر از بنادر مهم کناره کانال سوئز است که از اهمیتی ویژه برای رفت و آمد جهانگردان و کشتی‌های تجاری در کشور مصر برخوردار است. این منطقه هم اکنون به هنگ‌کنگ مصر شهرت دارد. دامیتا(Damietta) هم در نزدیکی پورت سعید قرار گرفته‌است.

ملکه بنادر اطراف کانال سوئز، اسماعیلیه (Ismailia)است که در میان پورت سعید و سوئز واقع شده است. این بندر دریاچه‌ای کوچک به نام گریت بی‌تر (Great Bitter) دارد که ویلاهای مجلل و تأسیسات جنگی از دیدنی‌های آن محسوب می‌شود. سوئز نیز، پایانه جنوبی کانال و برای صدها سال است که یکی از مهم‌ترین بنادر دریای سرخ به شمار می‌آید.

بندر سوخنا(Sokhna Port) هم یک بندر نسبتا جدید است. ساخت این بندر یکی از بزرگترین پروژه‌های ملی کشور مصر بوده‌است. این بندر در ساحل غربی خلیج سوئز و در 43 کیلومترب شهر سوئز قرار دارد.

 

#بیابان‌ها

بخش وسیعی از مناظر طبیعی کشور مصر را بیابان‌ها تشکیل می‌دهند. بادهایی که در این مناطق می‌وزند، با شن‌های روانی همراهند که ارتفاع آنها گاه به بیش از 30 متر می‌رسد. قسمت‌هایی ازصحرای بزرگ آفریقا (Sahara desert) و بیابان لیبی (Libyan desert) در این کشور واقع شده‌اند. این بیابان‌ها در دوره مصر باستان به زمین سرخ (Red Land) شهرت داشتند که در برابر تهدیدات غربی از قلمرو فراعنه مصر حفاظت می‌کردند. به منطقه حاصلخیز رود نیل نیز زمین سیاه(Black land) گفته می‌شد.

#صحرای بزرگ آفریقا (Sahara)

بزرگ‌ترین و گرم‌ترین بیابان جهان است که وسعتی نزدیک به 9400000 کیلومترمربع داشته که 207.000 کیلومترمربع از کل مساحت صحرا را واحه تشکیل داده‌است. این صحرا از سمت شرق به کشور مصر و دریای سرخ، از غرب به اقیانوس اطلس، از جنوب به دره رود نیجر (Niger) و سودان (Sudan)، از شمال به دریای مدیترانه و رشته‌کوه‌های اطلس (Atlas) محدود می‌شود. قدمت این بیابان به بیش از 3 میلیون سال قبل باز می‌گردد. این صحرا  در کشورهای الجزایر، مصر، چاد(Chad)، اریتره(Eritrea)، لیبی، مالی، موریتانی، مراکش، نیجر، سودان، تونس، صحرای غربی و جیبوتی(Djibouti) قرار دارد.

#بیابان لیبی یا غربی (Western or Libyan Desert)

مساحت بیابان لیبی به طور تقریبی 1100000 کیلومترمربع است که بخشی از آن، دو سوم مجموع زمین‌های مصر را ایجاد کرده‌است.  مصریان باستان این بیابان را اقیانوس آتش (Ocean Of Fire) می‌نامیدند. این بیابان در شمال شرقی آفریقا، در شرق لیبی، شمال غرب سودان و در غرب مصر واقع شده‌‌است. در کشور مصر، این بیابان با نام بیابان غربی نیز شهرت یافته و ناحیه‌ای خشک و مملو از شن‌های روان و فلات سنگلاخی است.

واحه‌ها و سرزمین‌های سرسبز واقع در این صحرا شامل الکفره (Al Kufrah) و الجقبوب (Al Jaghbub) در لیبی و سیوا (Siwa) و بحریه (Bahriyah) در مصر است. دیگر آبادی‌های واقع در این بیابان، از سرزمین حاصلخیز فایوم (Faiyum) در 60 کیلومتری جنوب غربی قاهره، تا بحریه (Bahariya)، فرافیره (Farafirah) و دخیله (Dakhilah) در جنوب و پیش از رسیدن به بزرگ‌ترین آبادی کشور به نام خریجه (Kharijah) کشیده شده‌است. ذخایر مهمی از نفت و گاز نیز در لایه‌های زیرین حاشیه شمالی این بیابان در لیبی دیده می‌شود.

#فلات بیابانی جلف‌الکبیر(Desert's Jilf Al Kabir)

این فلات به ارتفاع تقریبی 1000 متر(300 متر بالاتر از بیابان لیبی) و با مساحت 7770 کیلومترمربع، در بیابان لیبی قرار دارد. دولت مصر از این ناحیه، به عنوان ناحیه‌ای مرزی به خوبی حفاظت کرده و آن را به دو بخش متروح (Matruh) در شمال و دره جدید (New Valley) در جنوب تقسیم کرده‌است.

#بیابان سفید(White Desert)

بخشی از این بیابان است. علت نام‌گذاری این بیابان، شن‌های سفید رنگ آن است. منظره این بیابان شبیه قطب شمال (پوشیده از برف) است. این منطقه از سال 2002 تبدیل به یک منطقه حفاظت شده گردید.

#بیابان سیاه(Black Desert)

در شمال بیابان سفید قرار دارد. شن‌های این بیابان تیره رنگ هستند و درست نقطه مقابل بیابان سفید است. در این بیابان تپه‌هایی از زغال سنگ وجود دارد که به خاطر فرسایش رنگ آن را پیوسته تیره نگه می‌دارند.

#سرزمین پست قطر (Qattara Depression)

یکی از حوزه‌های بیابانی است، که بخشی از بیابان لیبی و در شمال غربی مصر واقع شده‌است. این بیابان وسعتی در حدود 19650 کیلومترمربع دارد و 133 متر پائین‌تر از سطح دریا و دومین منطقه پست قاره آفریقا، بعد از دریاچه عسل با ارتفاع 155متر پایین‌تر از سطح دریا در کشور جیبوتی(Djibouti)،  است.

# بیابان شرقی یا عربی (Eastern or Arabian Desert)

ناحیه‌ای خشک به وسعت 2330 کیلومترمربع است که از کشور یمن تا خلیخ‌فارس، عمان تا اردن و عراق کشیده شده‌است. بخشی از این بیابان در شرق مصر قرار دارد که از سمت شمال به دریای مدیترانه، از شرق به دریای سرخ (Red Sea) و خلیج سوئز (Gulf of Suez)، از سمت جنوب به بیابان نوبین (Nubian) و از سمت غرب به رود نیل محدود شده‌است. در بخش غربی این بیابان صخره‌هایی قرار دارد که تا دره نیل ادامه دارند. در سمت شرق این ناحیه، فلاتی ناهموار با سراشیبی‌های تند، به دامنه‌ای از کوه‌های آتشفشانی می‌رسد که به دریای سرخ محدود شده است.

بلندی‌های موجود در این ناحیه از 2100 متر تجاوز کرده و خشکی‌ها زندگی سختی را برای انسان‌ها به همراه دارد. به همین دلیل تعداد معدودی دهکده کوچک در آن باقی مانده‌اند. رسوبات قلیایی، سنگ‌های فسفات، نیترات، نفت خام، نمک، گاز و سنگ‌های ساختمانی در این محدوده یافت می‌شود؛ اما از نظر اقتصادی استفاده از آنها با محدودیت بسیار مواجهند. رَب الخالی (Rub‘ al Khali) در مرکز این بیابان قرار دارد و یکی از گرم‌ترین و پراکنده‌ترین بیابان‌های ماسه‌ای در جهان است. براساس طرح‌های نقشه‌نگاری، نواحی شرقی نیل، تفاوت بسیاری با بیابان غربی دارد.

#بیابان سینا(Sina desert)

شبه‌جزیره سینا در میان اقیانوس مدیترانه و دریای سرخ قرار دارد. مساحت آن در حدود 60 هزار کیلومترمربع است. این شبه‌جزیره پل ارتباطی بین آسیا و آفریقاست.  بیابان سینا در این شبه‌جزیره قرار دارد همچنین دشت آبی(Blue Desert) هم در این شبه‌جزیره قرار دارد.

 

#پوشش گیاهی

پوشش گیاهی مصر تا حد بسیاری به دلتای نیل، دره نیل و آبادی‌های میان کویر محدود شده است. بیشتر این نواحی پوشیده از تعدادی درختان بومی است که اغلب آن‌ها را درختان خرما تشکیل می‌دهند. دیگر درختان شامل، درخت انجیر مصری (Sycamore)، درخت گز (Tamarisk)، اقاقیا (Acacia) و خرنوب (Carob) است. همچنین درختان غیربومی همانند سرو، نارون (Elm)، اکالیپتوس، گل ابریشم (Mimosa) و گل تلفونی (Myrtle) و انواع گوناگونی از درختان میوه در این مناطق پرورش یافته‌اند.

گیاه پاپیروس (Papyrus) یکی از فراوان‌ترین گیاهان کشور مصر و به شکل نی‌های بلندی است که بیشتر در سواحل رود نیل و در میان باتلاق‌ها می‌روید. در مصر باستان از این گیاه در صنایعی مانند حصیربافی، طناب بافی، قایق‌های بادی و همچنین برای نوشتن مطالب مهم قانونی و متون مذهبی استفاده می‌شد. همچنین نیلوفر آبی در بخش‌هایی از کشور مصر رشد می‌کند.

خاک‌های آبرفتی مصر، به خصوص در دلتای نیل، انواع متنوع گیاهان شامل انگور، انواع سبزیجات و گل‌ها همانند نیلوفرآبی (Lotus)، یاس و رز را در خود رشد داده‌اند. در مناطق خشک نیز، گونه‌های مختلفی از خارها به چشم می‌خورند.

نیلوفر آبی و پاپیروس، نمادهایی از مصر بالا و مصر پائین در دوران فراعنه بوده و در قرآن از شهرت مصر به سبب دارا بودن سبزیجاتی همانند پیاز، سیر و عدس یاد شده است. هم اکنون درختان خرما منطقه وسیعی از کشور مصر را تحت پوشش قرار داده‌اند.

گیاهان همواره در درمان بسیاری از بیماری‌ها استفاده می‌شد. مصریان باستان نیز از گیاهان در بسیاری از کارهای روزمره خود بهره می‌گرفتند. یکی از مهم‌ترین آن‌ها خرما است که مصری‌ها در درمان بعضی از بیماری‌ها از آن استفاده می‌کنند. درجنوب شبه‌جزیره سینا و در واحه فیران (Oasis Firan)، بیشترین مقدار محصولات درختان خرما از 10.000 درخت این منطقه تولید می‌شود.

 

#حیوانات

به دلیل آب‌وهوای خشک این کشور، حیوانات وحشی بومی کمی در اینجا وجوددارن. از حیوانات اصلی این کشور می‌توان این موارد را نام برد: روباه بیابانی (Desert Fox)، کفتار (Hyena)، شغال (Jackal)، گراز (Boar) و یربوع (Jerboa). یربوع (Jerboa) نوعی موش که دو پای پیشین آن در برابر پاهای پسین آن خیلی کوتاه است.

خرگوش کوهی (Cape Hyrax): یکی از پستانداران کشور مصر است که به صورت گروهی زندگی می‌کند.

کر و کود یل و اسب آبی نیز در مصر باستان و در قسمت‌های پائینی رودخانه نیل و دلتای نیل می‌زیسته‌اند و اکنون تعداد محدودی از آن‌ها در بخش‌های بالایی این رود به چشم می‌خورد.

در این کشور 153 نوع شناخته‌شده پرنده وجوددارد: نوعی گنجشک به نام سان‌برد (Sunbird)، گنجشکی به نام پری شاهرخ (Golden Oriole)، مرغ ماهی‌خوار سفید که از گونه حواصیل است (Egret)، هدهد (Hoopoe)، نوعی پرنده آبی به نام پلاور (Plover)، پلیکان (Pelican)، فلامینگو (Flamingo)، حواصیل (Heron)، لک‌لک (Stork)، بلدرچین (Quail)، نوک‌دراز (Snipe) و شترمرغ (Ostrich). از پرندگان شکاری این کشور نیز می‌توان این موارد را نام برد: عقاب، شاهین (Falcons)، کرکس (Vultures) جغد (Owl) .

بسیاری از گونه‌های حشرات در مصر زندگی می‌کنند: سوسک، پشه، مگس، کک، عقرب.