معرفی جمهوری مالاوی

  • کد خبر: 2068
  • منبع خبر: پایگاه اطلاع رسانی آفران

خلاصه جمهوری مالاوی با 118484 کیلومتر مربع وسعت کشوری است در جنوب شرق آفریقا و پایتخت آن ‏لیلونگوه است. جمهوری مالاوی کشوری است محصور در خشکی واقع در جنوب شرق آفریقا، شمال ‏موزامبیک و شرق زامبیا و جنوب تانزانیا.‏


اطلاعات عمومی

مختصات:  شرقی′۴۲°۳۳ جنوبی′۵۷°۱۳

شعار ملی: یک‌پارچگی و آزادی

سرود ملی: خدایا، این سرزمین مالاوی ما را خجسته دار

پایتخت: لیلونگوه

زبان رسمی: انگلیسی

نوع حکومت: دموکراسی تک حزبی

تاریخ استقلال از انگلیس: ۶ ژوئیه ۱۹۶۴

مساحت: ۱۱۸٬۴۸۴کیلومتر مربع (۹۹ام)

واحد پول: کواچا (MWK)

 

جغرافيا

1) جغرافیای طبیعی

جمهوری مالاوی با 118484 کیلومتر مربع وسعت کشوری است در جنوب شرق آفریقا و پایتخت آن لیلونگوه است. جمهوری مالاوی کشوری است محصور در خشکی واقع در جنوب شرق آفریقا، شمال موزامبیک و شرق زامبیا و جنوب تانزانیا.

دریاچه مالاوی که سابقاً نیاسا نام داشت در مرز شرقی کشور واقع شده، این دریاچه یک پنجم کشور را فرو پوشانیده است و بقیه بیشتر کوهستانی است تا زمین مستعد کشاورزی. مالاوی به دریا راه ندارد و منطقه ای است طویل و باریک، دریاچه مالاوی ناحیه جنوبی را تا ناحیه رود شایر سیراب می کند.

 

آب و هوا

گرمسیری، فصل خشک از مه تا اکتبر و فصل مرطوب بقیه ماهها مقدار ریزش باران متفاوت از 725 تا 2500 میلی متر در سال و حداکثر گرما 24.33 درجه و حداقل گرما 19.4تا 14.4 درجه صدبخشی لی لونگ وه در ژانویه 22.8 و در جولای 15.6 درجه صد بخشی گرما و سالانه 900 میلی متر باران، زومبا در ژانویه 22.8 و در جولای 17.2 درجه صد بخشی گرما و سالانه 1344 میلی متر باران دارد.

 

2) جغرافیای انسانی

جمعیت مالاوی نزدیک به 15,879,252میلیون نفر برآورد می‌شود که 202900 نفر آنها در پایتخت زندگی می کنند. مالاوی در میان کم‌توسعه‌یافته‌ترین و متراکم‌ترین کشورها از نظر جمعیت است. حدود ۸۵ درصد از جمعیت این کشور در روستاها زندگی می‌کنند. بیشتر مردم در روستاهای قبیله ای زندگی و کمتر در داد و ستد پول رد و بدل می کنند. زندگی اهالی بر ماهیگیری و کشاورزی استوار است.

 

3) جغرافیای سیاسی

بزرگترین شهرها

• لی لونگوئه

• بلانتایره BLANTYRE

از شهرهای مهم دیگر، بلانتایر ۶۷۸ هزاز نفر، مزوزو ۱۲۶ هزار نفر، زومبا ۱۰۰ هزار نفر و کارونگا ۲۷ هزار نفر را می‌توان ذکر کرد. کشور مالاوی مشتمل بر ۲۴ ایالت می‌باشد.

 

تاريخ

نام مالاوی از نام ماراوی که نام قدیمی قوم نیانجا است و از ساکنان اصلی این ناحیه هستند گرفته شده ‌است. مالاوی نخست به واسطه مجاورت با دریاچه «نیاسالند» نام داشت «لیوینگستون» کاشف معروف انگلیسی این سرزمین را در دهه 1850 و دهه 1860 در نوردید در 1884 «سسیل رودس» انگلیسی این ناحیه را به زیر فرمان کمپانی خود در آورد و با برده فروش های عرب به زد و خورد برخاست (89-1887). در 1892 تحت الحمایه انگلستان گشت و از مستعمرات آفریقای شرقی انگلستان شد. و سرانجام در ششم جولای 1964 مسقل و دو سال بعد عضو کشورهای مشترک المنافع انگلستان گردید.

«دکتر هاستینگر.ک. باندا» اولین نخست وزیر، نخستین رئیس جمهور این کشور گشت.

پایه‌های دموکراسی در کشوری که از زمان استقلال در سال ۱۳۴۳ تا سال ۱۳۷۲ فقط با وجود یک حزب اداره می‌شد، هنوز چندان محکم نشده‌است. در چنین شرایطی، بیش از ۷۵۰ هزار آواره موزامبیکی در این کشور نیز زمینه ایجاد مشکلات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی را بیش از پیش فراهم می‌کند.

در سال ۱۹۶۴ دکتر هاستینگز کاموزو باندا رئیس جمهور مالاوی شد و تنها حزب سیاسی تا سال ۱۹۹۳ حزب کنگره مالاوی بود. برای اولین بار انتخابات به صورت چند حزبی در سال ۱۹۹۴ برگزار شد. باکیلی مولوزی از حزب اتحاد دموکراتیک پیشرو به عنوان رئیس جمهور برگزیده شد. در سال ۲۰۰۴ میلادی نیز بینگو وا موتاریکا به سمت رئیس جمهور مالاوی انتخاب شد.

برداشت دولت از ذخایر ارزی در خردادماه سال ۹۰، بر بحران کمبود سوخت در این کشور دامن زد و اعتراض‌های ضد دولتی را سبب شد. در حالی که به دلیل کشته و زخمی شدن برخی معترضان به سیاست‌های دولتی، به موتاریکا پیشنهاد شده بود از قدرت کناره گیری کند اما وی سی ام تیرماه با رد خواسته مخالفان تاکید کرد 'کمبود ذخایر ارزی با کمبود سوخت نباید به عنوان نشانه‌ای از زمامداری بد یا شکست حکومت تلقی شود'. موتاریکا، مخالفان و رهبران سازمان‌های جامعه مدنی مالاوی را به اجیر کردن آشوب‌طلبان برای غارت اموال در شهرها به منظور دامن زدن به این آشوب‌ها متهم کرد و یک روز بعد گزارش شد که در خونبارترین تظاهرات دولتی در سال‌های اخیر، ۱۸ نفر به دلیل شلیک تیرهای واقعی از سوی پلیس کشته شدند و ۲۷۵ نفر نیز به زندان افتادند.

ناآرامی‌ها که بیش از یک ماه به طول انجامید، سرانجام با میانجیگری سازمان ملل متحد و برخی سران اتحادیه آفریقا خاتمه یافت. اما همین امر، سبب افزایش نارضایتی‌های مردم و گروه‌های سیاسی مخالف از دولت موتاریکا شده بود. از سوی دیگر، تعلیق فعالیت‌های کمیسیون ملی انتخابات از سوی موتاریکا در سیزدهم آذرماه ۱۳۸۹ به دلیل مفقود شدن ۹ میلیون دلار هزینه انتخابات منطقه‌ای که قرار بود در فروردین ماه برگزار شود، نشان از ضعف سیستم مالی و نظارتی در این کشور دارد. رئیس جمهوری پیش از موتاریکا نیز برای رسیدگی به پرونده اختلاس ۱۲ میلیون دلاری و فساد مالی خود به دادگاه می‌رود.

در سال ۲۰۱۲ انتقال قدرت به جویس باندا در مالاوی به دلیل درگذشت موتاریکا، رئیس جمهوری پیشین، سرنوشت این کشور فقیر را در دستان نخستین رئیس دولت زن در جنوب آفریقا قرار داد. بینگو وا موتاریکا، رئیس جمهوری ۷۸ ساله مالاوی، هفدهم فروردین ماه ۹۱، ۵ آوریل ۲۰۱۲، به دلیل عارضه قلبی درگذشت و بر اساس قانون اساسی این کشور، معاون او باید ریاست دولت را بر عهده بگیرد.

جویس باندا دختر یک افسر پلیس بوده و به علت تلاش‌های خود در زمینه آموزش دختران محروم در سطح بین المللی شناخته شده‌است. انتقادهای سال ۱۳۸۹ باندا درباره مسئله جانشینی، سبب اخراج او از حزب ترقی‌خواه دموکراتیک موتاریکا شد. روی کار آمدن باندا به عنوان یکی از فعالان حقوق بشری و مسائل زنان که از حمایت کشورهای غربی نیز برخوردار است، راه دریافت کمک‌های مالی بیشتر را برای این کشور فراهم می‌کند.

 

فرهنگ

1) فرهنگ عمومی

گروه های نژادی: ماراوی، لوموه، یا آوه، نگونی

قبايل: ۳۴ ٪ نژاد مالاوی را چوا، ۱۲ ٪ را ماراوی، ۹ ٪ را نگونی و ۸ ٪ را یائو تشکیل می‌دهند.

نرخ با سوادی: 86 درصد

زبان: انگليسي و چيچوا (رسمي) و گويش هاي محلي از جمله چيتومبوكا، چيائو و چيلوموه

 

2) ادیان و مذاهب

پروتستان(55%)، رومن كاتوليك(20%)، مسلمان(20%)، عقايد بومي از جمله سنتیو(3%) و ديگر اديان(2%)

اسلام دومین دین بزرگ مالاوی پس از مسیحیت محسوب می‌شود. براساس آمار رسمی ۱۲ درصد از جمعیت ۱۲ میلیونی کشور را مسلمانان تشکیل داده‌اند.

قبایل ناراضی مسیحی که اکثریت آنها در شمال کشور اقامت داشتند از نتایج انتخابات که رئیس جمهوری مسلمان از جنوب را سرکار آورده بود راضی نبوده و در نتیجه ستادی خشونت‌آمیز علیه مسلمانان به راه انداختند. در سال ۱۹۹۹ شورشی‌های مسیحی حدود ۲۰۰ مسجد را در مالاوی به آتش کشیده شده بودند که هشت سال پس از آن، بینگو وا موتاریکه رئیس جمهور این کشور که پیرو مذهب کاتولیک مسیحیت است ستادی برای بازسازی و مرمت مساجد به آتش کشیده شده راه‌اندازی کرد.

 

3) گردشگری

لیلونگوه LILONGWE پایتخت کشور مالاوی در جنوب شرقی آفریقاست که در کرانه‌ی رودخانه‌ی لیلونگوه قرار دارد. در قلب مالاوی، منطقه‌ای کشاورزی. مرکز بازار برای تنباکو و محصولات دیگر است. در سال 1902 مسکون و در 1966 یک شهر گشت و آن هنگامی بود که پایتخت مالاوی به شهر لیلونده انتقال یافت. در آن زمان کمتر از 20000نفر زندگی می‌کردند. این شهر بواسطه‌ی افزایش بیش از حد جمعیت سبب شده است که دولت در ساختن مسکن برای تازه واردان کوششها نمود و برنامه‌های صنعتی یعنی ایجاد کارخانه و حکومت بناهایی ایجاد نمودند. مناطق مسکونی و شهر در 1975 پایتخت رسمی کشور شد.

 

اقتصاد

اقتصاد مالاوی بر کشاورزی استوار شده ‌است و فراورده‌های کشاورزی ۹۰ درصد از صادرات آن را تشکیل می‌دهند.

بیش از ۷۵۰ هزار آواره موزامبیکی که از جنگ‌های داخلی این کشور آسیب دیده‌اند طی سالهای اخیر به مالاوی فرار کرده‌اند. صادرات مالاوی را، تنباکو، چای و شکر تشکیل می‌دهند.

بر اساس گزارش سازمان ملل متحد و برنامه جهانی غذا، طی سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵، حدود ۲۹ درصد جمعیت حدود ۱۳ میلیونی مالاوی، دچار سوء تغذیه بودند که این کشور را در رتبه 21 جهانی قرار می‌داد. از سوی دیگر، سرانه تولید ناخالص داخلی مالاوی بر اساس گزارش سال ۱۳۸۹ صندوق بین المللی پول ۳۲۲ دلار بود (یکصد و هشتادم جهان). گزارش سال ۱۳۸۸ بانک جهانی این رقم را ۳۱۰ ذکر کرد (یکصد و هفتاد و هشتم جهان).

به نوشته وبگاه سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا)، 'از سال ۱۳۸۵ مالاوی در برنامه تسهیل برای کشورهای مقروض گنجانده شد و از اواخر سال ۱۳۸۷ نیز آمریکا، این کشور را واجد شرایط دریافت حمایت‌های مالی در برنامه ابتکار چالش هزاره دانست.

مشکلات اقتصادی مالاوی از سال ۲۰۱۱ پس از اینکه نهادهای بین‌المللی که معمولا ۴۰ درصد از بودجه این کشور را پشتیبانی می‌کردند، کمک خود را به دلیل نگرانی‌های مربوط به حقوق بشر در این کشور متوقف کردند، وخیم‌تر شد. صندوق بین‌المللی پول برنامه ۷۹ میلیون دلاری خود برای مالاوی را بر سر سیاست اقتصادی رئیس جمهوری پیشین این کشور متوقف کرده بود. توقف کمک موجب کمبود شدید دلار شد که به دلیل کاهش چشمگیر فروش دخانیات که منبع اصلی درآمد خارجی مالاوی است، بوجود آمد.

با روی کار آمدن یک رئیس جمهوری جدید در این کشور و اقدامات وی برای ترمیم روابط مالاوی با حامیان بین‌المللی‌اش، صندوق بین‌المللی پول در سال ۲۰۱۲ اعلام کرد سرگرم مذاکره با مالاوی در مورد یک برنامه اقتصادی جدید است که با یک وام از سوی این سازمان مورد پیشتیبانی قرار می‌گیرد.

 

منابع طبيعي

سنگ آهك، اورانيوم، ذغال سنگ، بوكسيت، فسفر، گرافيت، گرانيك، گرانيت سياه، كبود فام، كهربا، سنگ ياقوت.

زمین قابل کشت: 25 درصد

نیروی کار در کشاورزی: 48 درصد

جنگل: ¾ میلیون هکتار

صنايع: چاي، تنباكو، شكر، قهوه، بادام زميني، محصولات چوبي، سيمان و كالاهاي مصرفي.

تولیدات عمده: فرآورده های غذائی، آشامیدنی، تنباکو، پارچه، کفش

محصولات صادراتي: تنباكو، چاي، شكر، پنبه، قهوه، بادام زميني، محصولات چوبي و پوشاك

محصولات وارداتي: مواد غذتيي، محصولات نفتي، كالاهاي بازيافتي، كالاهاي مصرفي، تجهيزات حمل و نقل.

پول رايج به همراه كد و شاخص: كواچا، و با نام اختصاريMWK و كد MWK 187.97 كواچا معادل يك يورو در مي 2010

 

سياست

1) حکومت

 

نوع حكومت: دموكراسي چند حزبي

پیش از این مالاوی تک حزبی بود و حزب ملی حزب کنگره مالاوی، به رهبری هاستینگر. ک. باندا، به تنهایی همه 87 کرسی را تصاحب کرده بود.

سيستم حكومتي (قوه هاي كشور):

قوه مجريه: رئيس جمهور(رئيس حكومت و دولت)، معاون اول و دوم رئيس جمهور و كابينه

قوه قانون گذاري: يك مجلس قانون گذاري

قوه قضائيه: دادگاه عالي، دادگاه استيناف، دادگاه حاكم صلاحيه

 

عضويت در سازمان هاي مهم منطقه اي و بين المللي:

مالاوی از اعضای کشورهای همسود و اتحادیهٔ آفریقاست. شوراي آفريقا، حوزه درياي كارئيب و اقيانوس آرام، بانك توسعه آفريقا، اتحاديه آفريقا، كمسا، سازمان ملل متحد و برخي از سازمان هاي زيربط، گروه 77، آژانس انرژي اتمي، صندوق توسعه كشاورزي، اينترپل، سادك، نم و ساير سازمان هاي ديگر.

 

احزاب مهم و رهبران آنها:

DPP - بينگووآ موتاريكا

MCP - جان تمبو

MDP - كامپلو كالوآ

MAFUNDE - جورج امنسا

MC - گوانداگولووه چاكوآمبا

MGODE - سام كاندودو باندا

NDA بروان امپينگانجيرا

NUP – هري چيومه

PPM - آلكه باندا

PETRA - كامزوزو چيمبامبو

RP - گوانداگولووه چاكوآمبا

 

گروه هاي فشار مهم و رهبران آنها

گروه كشاورزي و محيط زيست، CONGOMA، كميته شوراي حقوق بشر، MMRD، PAC و ساير گروه هاي ديگر.

 

2) سیستم اجرایی

رئیس جمهور رئیس حکومت است. در قانون اساسی مصوب 6 جولای 1966 معین گردید و این کشور نخست وزیر ندارد یا رئیس جمهور معاون ندارد.

 

3) سیستم قانون گذاری

تنها پارلمان این کشور 193 نماینده دارد.

 

4) شخصیت ها:

بنگو وا موتاريكا

"بنگو وا موتاريكا" (Bingu wa Mutharika) كاتوليك و در 24 فوريه 1934 ميلادي، در "تيولو" واقع در 30 كيلومتري مركز تجاري مالاوي، "بلانتاير" (Blantyre) به دنيا آمد. "اتل" (Ethel) همسري كه براي بنگو 4 فرزند بدنيا آورد، در سال 2007میلادی (86ه.ش) درگذشت. بنگو در سال 2010 ميلادي (89ه.ش) با وزير اسبق گردشگري مالاوي، "كاليستا چيمومبو" (Callista Chimombo) ازدواج نمود. وي ليسانس بازرگاني خود را از دانشگاه دهلي هند اخذ و در همان دانشگاه در رشته اقتصاد ادامه تحصيل داد و سپس در رشته دكتراي فلسفه از دانشگاه كاليفرنياي آمريكا فارغ التحصيل شد.

موتاريكا در سال 1972 ميلادي (51ه.ش) جايزه اي را از مركز انتشارات آمريكايي و انگليسي "Praeger Publishers" دريافت كرد. بنگو تا كنون چندين موسسه و سازمان اقتصادي راه اندازي نموده كه از آن جمله مي توان به AABC ،AFCCI و ESABO‌ اشاره كرد. گلف، تنيس، شنا، عكاسي، نويسندگي، ماهيگيري و شنيدن موسيقي از تفريحات مورد علاقه بنگو است.

وي در سال 2004 ميلادي (83ه.ش) پس از يكسري مشاجره هاي انتخاباتي و حمايت هاي "باكيلي مولوزي" (Bakili Muluzi) به رياست جمهوري مالاوي رسيد. مولوزي در زمان برگزاري انتخابات 2004 ميلادي (83ه.ش)، رئيس جمهور مالاوي بود. هم حزب بودن مولوزي و موتاريكا (حزب UDF) باعث شده بود كه وي از موتاريكا حمايت كند. اما يك سال بعد، با انتقاداتي نسبت به مشي رهبر حزب UDF‌ استعفا و براي مبارزه با مفاسد اقتصادي، حزب DPP را تاسيس نمود، اما حزب وي در پارلمان داراي اكثريت نبود.

بنگو پيش از اين در سال 1997 ميلادي (76ه.ش) نيز با انتقاد نسبت به مشي اقتصادي UDF، از آن جداشده بود و حزب UP‌ را تشكيل داده بود. اما با شكست در انتخابات 1999 ميلادي (78ه.ش)، بار ديگر به UDF بازگشت. موتاريكا كه در ميان مردم مالاوي به نابغه اقتصاد معروف است، بار ديگر در انتخابات رياست جمهوري 2009 ميلادي (88ه.ش) پيروز و در جايگاه رياست جمهوري باقي ماند.

مولوزی كه درواقع بنگو را وارد ميدان قدرت مالاوي كرده بود، در آوريل 2005 ميلادي (84ه.ش) از مردم مالاوي عذرخواهي كرد و خود را بابت ميدان دادن به بنگو براي تسلط بر مردم مالاوي سرزنش كرد. در سپتامبر همان سال (2005) وزير كشاورزي و در سال 2006 ميلادي (85ه.ش) معاون رئيس جمهور به تبعيت از موزولو از موتاريكا سخت انتقاد كردند. همين باعث شد كه آنها از سمت خود كنار گذاشته و دستگير شوند.

موتاريكا از سال 1991میلادی (70ه.ش) تا 1997 ميلادي (76ه.ش) دبير كل سازمان اقتصادي شرق و جنوب آفريقا موسوم به "كومسا"، مشتمل بر 20 كشور آفريقايي بود.

از ديگر سمت هايي كه وي همزمان در آنها حضور دارند مي توان به اداره توسعه و طرح اقتصادي دولت (از سال 2002) و وزارت دفاع (از سال 2004) اشاره كرد. در 31 ژانويه 2010 ميلادي، بنگو موتاريكا براي يكسال رياست اتحاديه آفريقا را به دست گرفت و جايگزين معمر قذافي شد.

لازم به ذکر است که وی در 5آوریل 2012میلادی (16/1/91ه.ش) در اثر سکته قلبی در سن 78 سالگی درگذشت.

 

پیتر موتاریکا

"پیتر موتاریکا" (Arthur Peter Mutharika)، متولد 1940میلادی (1319ه.ش)، برادر "بینگو وا موتاریکا" رییس جمهوری سابق مالاوی، از 31می 2014میلادی (93ه.ش) رییس جمهور این کشور شده است.

کمیسیون انتخابات مالاوی روز جمعه (9/3/93) اعلام کرد که "پیتر موتاریکا" (Peter Mutharika) رهبر حزب ترقی خواه دمکراتیک با کسب بیش از 36 درصد آراء در این انتخابات پیروز شد.

این نتیجه در حالی اعلام شد که بحث های فراوانی درباره اعتبار انتخابات و صحت نتایج آن به گوش می رسید، از جمله افرادی که صحت نتایج را زیر سئوال برده است "جویس باندا" رییس جمهوری سابق مالاوی است. باندا در تاریخ 24 مه (3 خرداد 93 ه.ش) که اخبار غیر رسمی نتایج انتخابات از برتری موتاریکا حکایت داشت، با طرح ادعاهایی مبنی بر "نقض فاحش قوانین"، انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی را ملغی اعلام کرد.

اما دادگاه عالی مالاوی در همان روز با صدور حکمی ضمن تایید شفافیت نتایج، از باندا خواست در روند انتخابات مداخله نکند. "لازاروس چاک ورا" نامزد حزب کنگره مالاوی نیز با کسب حدود 30 درصد آراء در رتبه دوم قرار گرفت.

"مکسون مباندرا" رییس کمیسیون انتخابات مالاوی خطاب به موتاریکا گفت: از هم اکنون باید بر مسایل مهم متمرکز شویم که از جمله این موضوعات مصرف عاقلانه مالیات است. وی افزود: آن چه ما مالاویایی ها را به هم پیوند می دهد به مراتب مهم تر از مسایلی است که موجب تفرقه میانمان می شود.

موتاریکا متهم است که دو سال قبل با هدف جلوگیری از به قدرت رسیدن ˈجویس بانداˈ معاون وقت رییس جمهوری، برای مخفی کردن مرگ برادرش، تلاش کرده است. باندا به موجب قانون اساسی مالاوی در مسند ریاست جمهوری قرار گرفت و پیتر موتاریکا را که در آن زمان وزیر خارجه بود، از کابینه حذف کرد. اما این بار، موتاریکا در انتخابات ریاست جمهوری مالاوی که در تاریخ 20 مه (30 اردیبهشت 93ه.ش) برگزار شد، به آسانی وی را شکست داد.

هر چند موتاریکا و برخی مقامات ارشد این کشور با اتهاماتی همچون تحریک به شورش و همدستی در توطئه نیز مواجه هستند، اما تحلیل گران معتقدند که محاکمه آن ها فعلا به تعویق خواهد افتاد، چرا که روسای جمهوری مالاوی مادامی که در این سمت باشند، از مصونیت قضایی برخوردار خواهند بود.از طرف دیگر این گمان وجود دارد که موتاریکا به محض اثبات موقعیتش در قدرت، علیه باندا اقدام کند. وی پیش تر نیز اتهاماتی درباره رشوه خواری 30 میلیون دلاری باندا مطرح کرده بود.

موتاریکا که استاد حقوق است و بخش اعظم عمرش را در خارج از مالاوی سپری کرده است، در سال 2009میلادی و با پیروزی در انتخابات پارلمانی این کشور رسما وارد عرصه سیاست و به عنوان وزیر دادگستری منصوب شد. وی سپس وارد وزارتخانه های آموزش و پرورش و خارجه شد.

 

روابط با ايران:

1) تاريخچه روابط

روابط سياسي ميان دو كشور در تاريخ 16 فروردين 1350 برقرار شد و سفير وقت ايران در نايروبي به عنوان سفير اكروديته در مالاوي معرفي شده بود. پس از پيروزي انقلاب اسلامي روابط اين دو كشور قطع و با برگزاري انتخابات رياست جمهوري 17 مي 1994 (1373) و انتخاب باكيلي مولوزي مجددا برقرار شد. در 31 خرداد ماه سال 1374 سفير جمهوري اسلامي ايران در دارالسلام به عنوان سفير آكروديته در مالاوي معرفي و به دنبال آن روابط سياسي دو كشور گسترش يافت.

 

2) روابط سياسي

در تاريخ 16 فروردين 1350 سفير وقت ايران در نايروبي به عنوان سفير اكروديته در مالاوي شد ولي پس از پيروزي انقلاب اسلامي روابط اين دو كشور به لحاظ ماهيت ديكتاتوري حاكميت مالاوي به رهبري دكتر كاموزا باندا غيرفعال گرديد. با برگزاري انتخابات رياست جمهوري 17 مي 1994 دكتر كاموزا باندا بركنار و باكيلي مولوزي مسلمان به رئيس جمهوري انتخاب شد و به دنبال آن پيام تبريكي از طرف رئيس جمهور به رئيس جمهور و پيام تبريكي از وزير امور خارجه به وزير امور خارجه مالاوي ارسال گرديد.

در 31 خرداد ماه سال 1374 سفير جمهوري اسلامي ايران در دارالسلام به عنوان سفير آكروديته در مالاوي معرفي شد و استوارنامه خود را به رئيس جمهور مالاوي تقديم كرد.

در راستاي برقراري و توسعه روابط دو جانبه رئيس جمهور وقت ايران دعوتنامه‌اي براي آقاي مولوزي ارسال گرديد و به دنبال سفر رئيس جمهور به كشورهاي آفريقايي و ميانجيگري جمهوري اسلامي ايران بين كشورهاي اوگاندا ـ سودان، روند مذاكرات صلح در تهران ادامه يافت و هيأتي براي دعوت از كشور مالاوي براي حضور در تهران عازم آن كشور گرديد.

به دنبال سفر هيأت‌هاي اعزامي كشور مالاوي به تهران، در اولين رأي‌گيري مربوط به نقض حقوق بشر در جمهوري اسلامي ايران مالاوي از مثبت به ممتنع تبديل گرديد.

 

سطح نمايندگي ايران در مالاوي

از خرداد 1374 سفير جمهوري اسلامي ايران در دارالسلام به عنوان سفير آكروديته در مالاوي معرفي شد

 

3) روابط اقتصادي

كشور مالاوي سرزمين محصوري است با اين وجود ذخاير معدني، نفتي و بالاخص درياچه مالاوي كه بالقوه زمينه را براي رشد صنعتي اين كشور در ابعاد مختلف فراهم ساخته است، به انضمام طيفي از مسلمانان آرام اين كشور كه به لحاظ تاريخي در جنوب آفريقا از قدمت طولاني برخوردار هستند، از ظرفيت‌هاي مثبتي است كه توسعه روابط دو كشور ايران و مالاوي در زمينه هاي سياسي، اقتصادي، فرهنگي را توجيه‌پذير مي‌سازد. از سوي ديگر در زمينه‌هاي اقتصادي جمهوري اسلامي ايران قادر به تأمين نيازهاي ساختار اقتصاد مالاوي از نظر فناوري، تخصصي و كالاهاي سرمايه‌بر مي باشد كه اين امر، به سهولت توسعه روابط دو كشور مساعدت مي‌گرداند.