شیعه واقعی از نگاه حضرت رضا عليه السّلام

  • کد خبر: 2337
  • منبع خبر: پایگاه اطلاع رسانی شیعیان آفریقا

خلاصه از امام عسكرىّ نقل است كه فرمود: وقتى ولايتعهدى براى حضرت رضا عليه السّلام قرار گرفت، دربان او ‏بر حضرت وارد شده و گفت‎:‎‏ گروهى پشت در ايستاده‏اند و اذن دخول خواسته و مى‏گويند: ما از شيعيان ‏علىّ عليه السّلام هستيم‎!.‎


از امام عسكرىّ نقل است كه فرمود: وقتى ولايتعهدى براى حضرت رضا عليه السّلام قرار گرفت، دربان او بر حضرت وارد شده و گفت: گروهى پشت در ايستاده‏اند و اذن دخول خواسته و مى‏گويند: ما از شيعيان علىّ عليه السّلام هستيم!.

حضرت فرمود: من فعلًا مشغولم آنان را بازگردان. و اين آمد و شدها و جواب منفى امام دو ماه بطول انجاميد، تا جايى كه ديگر از رسيدن به او نااميد شده و به دربان گفتند: به آقايمان بگو ما از شيعيان پدرت علىّ عليه السّلام هستيم! اين ماجرا موجب شماتت و سرزنش دشمنانمان بر ما شده، و ما اين بار بازگشته و از اين شرمندگى و شكستن غرورى كه بما رسيده، و عجز از احتمال دردى كه به سبب شماتت از ناحيه دشمنانمان به ما خواهد رسيد از شهر خود خواهيم گريخت.

حضرت رضا عليه السّلام به دربان خود فرمود: اجازه بده داخل شوند، آنان وارد شده سلام كردند ولى آن حضرت نه جواب سلامشان را داد و نه اذن جلوس صادر كرد، و همان طور ايستادند.

همگى گفتند: اى زاده رسول خدا، اين چه جفاى عظيم و استخفاف پس از آن حجاب سخت است! ديگر چه جفائى مانده تا بر سر ما آيد؟!

حضرت رضا عليه السّلام فرمود: اين آيه را بخوانيد: «و هر مصيبتى كه به شما رسد به سبب كارهايى (خطا و گناهانى) است كه دستهايتان كرده و از [گناهان‏] در مى‏گذرد- شورى، 30»، بخدا سوگند كه من در اين كار تنها به خداوند و رسول او و أمير المؤمنين و پدران پاكم پس از او اقتدا كردم، آنان بر شما نكوهش كردند من نيز اقتدا نمودم.

گفتند: براى چه اى زاده رسول خدا؟! فرمود: براى اين ادّعا كه شما شيعه أميرالمؤمنين هستيد! واى بر شما! شيعيان او حسن و حسين و سلمان و أبوذرّ و مقداد و عمّار و محمّد بن أبى بكر بودند، همانها كه ذرّه‏اى از دستورات او سرپيچى نكردند، حال اينكه شما در بيشتر كردارتان با او مخالفيد، و در بيشتر فرائض خود كوتاهى ورزيده و بزرگى حقوق برادران خود را در باره خدا خوار و بى‏مقدار مى‏داريد، و آنجا كه نبايد تقيّه مى‏كنيد، و آنجا كه بايد؛ تقيّه نمى‏كنيد، اگر شما در همان ابتداى كار مى‏گفتيد ما از موالى و محبّين اوئيم و از دوستداران اولياى او و دشمنان دشمنان او هستيم من منكر اين قول شما نشده بودم، و ليكن اين مقام و مرتبه شريفى بود كه شما مدّعى آن شده‏ايد، اگر كردار شما گفتارتان را تصديق نكند به هلاكت افتيد، مگر اينكه رحمت پروردگارتان آن را تلافى كند.

آنان گفتند: اى زاده رسول خدا، ما همگى بدرگاه خدا استغفار كرده و از اين گفته خود توبه مى‏كنيم، بلكه مى‏گوييم- همان طور كه شما بما آموختيد-: ما محبّ شما و اولياى شمائيم، و دشمنان دشمنان شما هستيم.

حضرت رضا عليه السّلام فرمود: آفرين و مرحبا به شما برادران و محبّينم! بيائيد بالا، و آنقدر آنان را به بالا خواند تا تك تكشان را در بغل گرفت، سپس به دربان خود فرمود: چند بار ايشان را مانع شدى؟ گفت: شصت بار.

فرمود: به همان تعداد نزد ايشان رفته و ضمن سلام؛ سلام مرا به ايشان برسان.

اكنون با اين استغفار و توبه همه گناهان خود را محو و پاك ساختند، و به جهت محبّت و موالاتشان به ما مستحقّ كرامت شده‏اند، و از حال ايشان و امور ناخورانشان تفقّد كن؛ نفقات بسيار و احسان فراوان و هداياى بسيارى بديشان داده و زيانشان را جبران كن. [الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسي)، ج‏2، ص: 440].

 

***

روایت اشاره می کند که شیعه علی علیه السلام با محب ایشان تفاوت دارد و اما رفتار حضرت نسبت به این افراد یک راز تربیتی دارد. حضرت آنان را می شناختند و می دانستند که آنان در بعضی واجباتشان کوتاهی می کنند و حقوق برادران دینی شان را رعایت نمی کنند. ائمه اطهار علیهم السلام نسبت به حقوق اخوان فی الله بسیار حساس هستند. بنابراین با یک موعظه ساده نمی شود آنان را نسبت به رعایت حقوق دیگران و انجام واجبات ترغیب کنند. بلکه حضرت می خواستند آنان را معالجه کنند. با این رفتار حضرت، ایشان آن چنان تشنه شدند که خودشان پذیرفتند گناه عظیمی مرتکب شده اند و باید معالجه شوند همچنین آن ها متوجه شدند که بین محب اهل بیت علیهم السلام با شیعه امیرالمؤمنین علیه السلام فاصله بسیار است و بسیار همت باید تا این مرحله را بپیمایند. و از جهتی دیگر، حضرت نشان دادند که همین دوست داشتن اهل بیت علیهم السلام هم چه مقام بزرگی است چرا که حضرت پس از این که آنان گفتند ما دوستدار اهل بیتیم، فرمود: مشکلاتشان را حل کنید و به خانواده هایشان رسیدگی کنید. آن ها را بغل گرفت و گفت: شما اهل محبت ما هستید بیایید نزدیک! این قدر آنان را مورد لطف قرار داد تا بفهمند خود محبت اهل بیت علیهم السلام چقدر ارزش دارد. البته نباید به این قانع شد؛ باید سعی شود تا از شیعیان واقعی بشویم.