شخصیت ها و علمای بارز مسلمانان تانزانیا

  • کد خبر: 2502
  • منبع خبر: کتاب «شیعیان تانزانیا وضعیت دینی، فرهنگی و اجتماعی

خلاصه بعضی از شخصیت ها و دانشمندان مسلمان بزرگی که تانزانیا به خود دیده است.


تانزانیا شخصیت ها و دانشمندان مسلمان بزرگی را به خود دیده است که به بعضی از آن ها اشاره می شود:

1 - شیخ محی الدین القحطانی یکی از بزرگ ترین دانشمندان مسلمان سده های اخیر در شرق آفریقا به شمار می رود. او در سال 1789 م در شهر براوه سومالی به دنیا آمد و پس از پایان تحصیلات مقدماتی اسلامی در سومالی، با هدف ادامه تحصیل علوم اسلامی و قرآنی رهسپار مکه شد. وی پس از چند سال اقامت در مکه و حضور در کلاس درس استادان بزرگ این شهر به مومباسا کنیا برگشت و به تدریس علوم اسلامی پرداخت. شیخ محی الدین به درخواست سید سعید بن سلطان حاکم وقت زنگبار عازم این جزیره شد و به سمت قاضی القضات و نخست وزیری زنگبار نیز منصوب شد. او در طول مدت مسئولیت خود در زنگبار علاوه بر وظایف سیاسی و قضایی، به تالیف کتاب های اسلامی همت گماشت و کتاب های زیادی را در موضوعات اسلامی به زبان عربی نوشت.

2-  شیخ محمد بن علی بن محمد المنذری از قاضی های برجسته زنگبار در عهد سلطان سید سعید و سید ماجد بود که به عنوان قاضی القضات در مالیندی منصوب گشت.

3-  شیخ عبدالله محمد بکثیر از علمای برجسته شرق آفریقا در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم و از نسل اعراب حضرموتی است که در اوایل قرن نوزدهم به جزیره لامو مهاجرت کردند. عبدالله از کودکی به مطالعه علوم اسلامی روی آورد و در نزد چند تن از علمای سرشناس زمان خود به تعلیم علوم اسلامی پرداخت. او در جوانی به مکه مهاجرت کرد و چند سال در مدارس دینی این شهر مقدس تحصیل نمود. شیخ بکثیر پس از بازگشت از عربستان در سال 1892 م در زنگبار اقامت گزید و به تدریس و مطالعه علوم اسلامی پرداخت و در سال 1925 م درگذشت.

4-  سید ابوبکر بن عبدالرحمن الحسینی: او در سال 1828 م در جزیره لامو به دنیا آمد و پس از تحصیلات مقدماتی در این شهر برای ادامه تحصیل عازم مکه شد. وی در بازگشت به شرق آفریقا به عنوان قاضی دارالسلام منصوب شد و از زمان سلطان ماجد تا سلطان برغش مقام قضاوت این شهر را بر عهده داشت. همچنین سید ابوبکر در دوره حکومت سلطان حمود به سمت قاضی چاکوه پمبا منصوب گردید. از او چند کتاب در مضامین اسلامی و ادبی برجای مانده است که معروف ترین آن ها مجموعه اشعار الانکشافی است.

5-  شیخ حسن بن امیر بن حسن الشیرازی: او در زنگبار به دنیا آمد و مقدمات اسلامی را در این جزیره گذراند و سپس برای ادامه تحصیل به مصر سفر کرد و پس از بازگشت به عنوان قاضی شهر پمبا منصوب شد.

6-  شیخ سعید بن عمر بن عبدالله بن ابوبکر بن سلیم: او در سال 1917 م در زنگبار به دنیا آمد و از شاگردان برجسته شیخ حسن بن امیر الشیرازی بود که علاوه بر تحصیل در زنگبار، دانش آموخته دانشگاه آکسفورد در رشته مطالعات اسلامی نیز بود. شیخ سعید در طول عمر خود مسئولیت های گوناگونی را بر عهده داشت و در زمینه تبلیغ اسلام در میان بومیان تانگانیکا نقش داشت. او به دلیل کمک های فراوان خود به خانواده های مستمند به شیخ مساعده ملقب گشت و در سال 1981 م درگذشت.

7-  شیخ فتاوی بن عیسی بن حسن بن موسی الشیرازی: او در سال 1900 م به دنیا آمد و در کودکی نزد شیخ حسن بن امیر الشیرازی به تحصیل علوم اسلامی پرداخت. وی به علت استعداد شگرفی که در این زمینه داشت در نوجوانی به یکی از بزرگان دینی جزیره زنگبار مشهور شد و در شانزده سالگی به دستور سلطان خلیفه بن هاروب به سمت قاضی امکوکوتونی در زنگبار منصوب گشت. شیخ فتاوی در اواخر عمر به قاضی القضاتی زنگبار برگزیده شد و در سال 1987 م در زنگبار درگذشت. (عرب احمدی، 1391، 319).

8-  شیخ امیر بن تاجو بن امیرالشیرازی: از شاگردان شیخ حسن بن امیر الشیرازی بود و چند سال نیز در مکه به تحصیل علوم اسلامی پرداخت. او از نویسندگان مشهور شرق آفریقا به شمار می رود و در طول حیات خود، کتاب های زیادی را به زبان های عربی و سواحیلی به رشته تحریر درآورد که مورد توجه مسلمانان سواحل شرق آفریقا قرار گرفت. یکی از معروف ترین کتاب های او العقد الاقیان به زبان عربی است که هنوز در مدارس اسلامی شرق آفریقا تدریس می شود. او یکی از بنیان گذاران انجمن شیرازی و حزب مردم زنگبار و پمبا بود.

9-  شیخ عبدالله صالح الفارسی: یکی از مشهورترین علمای معاصر شرق آفریقاست. او در سال 1912 م در زنگبار به دنیا آمد و دوره ابتدایی، متوسطه و تربیت معلم را در این جزیره به پایان رساند. وی علاوه بر تحصیلات آکادمیک از کودکی به مطالعه علوم اسلامی پرداخت و همزمان با تدریس در مراکز آموزشی زنگبار در زمره علمای برجسته این جزیره جای گرفت و از سال 1952 تا 1954 م مدیریت آکادمی مسلمانان زنگبار را بر عهده داشت. شیخ عبدالله در سال 1960 به عنوان مدیر آموزش و پرورش زنگبار و در سال 1961 م به سمت قاضی القضاتی کنیا برگزیده شد. وی در طول زندگانی خود مرتب در مساجد زنگبار و شهرهای گوناگون کنیا سخنرانی می کرد و مسلمانان را به تحصیل و فراگیری علوم گوناگون تشویق می نمود. (همو، 320).

منبع: کتاب «شیعیان تانزانیا وضعیت دینی، فرهنگی و اجتماعی» نوشته سید احمد سیدمرادی، ص 124.