شیعه حقیقی کیست؟

  • کد خبر: 2524
  • منبع خبر: مجله پاسدار اسلام

خلاصه شیعه کامل کسی است که حقیقتاً با کمال صداقت در همه ابعاد پیرو امام علی(ع) و امامان معصوم بعد از او باشد، که نمونه اعلای این گونه شیعه را باید از سیمای افرادی مانند: سلمان، ابوذر، مقداد، و عمار، مالک اشتر، محمد بن ابی بکر و...جستجو کرد.


شیعه دارای اقسام و مراتب و درجات است، مانند: شیعه اعتقادی، شیعه زیدی، شیعه امامی، شیعه اسماعیلی و... و در میان اینها و و معروف ترینشان شیعه امامیه یعنی شیعه اثنی عشری (دوازده امامی) است، و این شیعیان نیز از نظر ایمان و علم و عمل دارای به دو قسم تقسیم می شوند: شیعه کامل و شیعه ناقص، شیعه کامل کسی است که حقیقتاً با کمال صداقت در همه ابعاد پیرو امام علی(ع) و امامان معصوم بعد از او باشد، که نمونه اعلای این گونه شیعه را باید از سیمای افرادی مانند: سلمان، ابوذر، مقداد، و عمار، مالک اشتر، محمد بن ابی بکر و...جستجو کرد. که هم از نظر عقیده و ایمان، محکم و استوار بودند، و هم در عمل در عرصه های گوناگون زندگی پیرو راستین بودند، و باید دانست که فرق است بین دوست علی(ع) و شیعه آن حضرت، شیعه مقامی است که در درجه علّیین قرار دارد و هر کس نمی تواند این ادعا را بکند، چرا که ادعای بسیار بزرگی است و شرایط سنگین دارد و هر کس را یارای وصول به این مقام نیست.

روایت شده: شخصی به امام سجّاد(ع) عرض کرد: ای پسر رسول خدا(ص)! من از شیعیان خالص شما هستم. امام سجّاد(ع) به او فرمود: ای بنده خدا هرگاه قلب تو مانند قلب ابراهیم خلیل(ع) بود که خداوند او را شیعه خوانده و فرموده: «و انّ شیعته لابراهیم ـ اذ جاء ربّه بقلبٍ سلیمٍ». تو از شیعیان ما هستی، ولی اگر قلب تو مانند قلب او از هرگونه نیرنگ و خیانت پاک نبود، تو از محبّان ما هستی نه از شیعیان ما. وگرنه اگر با دانستن این موضوع به دروغ ادعای شیعی بودن کنی به مکافات جذام یا فلج شدن تا آخر عمر مبتلا شوی، تا این دردها کفّاره دروغگویی تو باشند».

نیز در عصر امام باقر(ع) که حکومت در دست خلفای جور بود و شیعیان مورد آزار و سرزنش قرار می گرفتند: روزی امام باقر(ع) به جمعی از شیعیان فرمود: «لیهنیکم الاسم؛ باید برای شما نام شیعه گوارا و باعث سرافرازی باشد». ابو بصیر که در آن جا حاضر بود عرض کرد: برای چه این نام برای ما مبارک باشد، چرا به ما تبریک می گویی؟ امام باقر(ع) در پاسخ او فرمود: خداوند در قرآن ابراهیم را شیعه خوانده(و انّ من شیعته لابراهیم) و نیز پیرو موسی(ع) را شیعه نامیده است (فاستغاثه الّذی من شیعته) بنابراین با داشتن این نام، سرافراز و شادمان باشید و افتخار کنید.(1)

امیر مؤمنان علی(ع) فرموده: «شیعیان ما کسانی هستند که در راه ولایت ما به یکدیگر بخشش کنند، و در راه دوستی ما با همدیگر دوستی نمایند، و برای زنده کردن فرهنگ ما به دیدار یکدیگر روند، در حال خشم ستم نکنند، و در حال رضایت و رفاه، اسراف ننمایند، مایه برکت همسایگان می باشند، و با مردم معاشرت آمیخته با سازگاری و صفا و صمیمیت دارند.»(2)

امام صادق(ع) فرمود: «لیس من شیعتنا من قال بلسانه، و خالفنا فی اعمالنا و آثارنا؛(3) کسی که به زبان بگوید شیعه هستم، ولی با اعمال و روش های ما مخالفت نماید، از شیعیان ما نیست».

امام کاظم(ع) فرمود: «لیس من شیعتنا من خلأثمّ لم یرع قلبه؛(4) از شیعیان ما نیست کسی که در خلوت مراقب منحرف شدن قلبش نباشد».

و از سخنان امام صادق(ع) است: «از شیعیان ما نیست کسی که در شهری پرجمعیت زندگی کند و در آنجا شخص (از غیر شیعه) از او با تقواتر باشد».(5)

نیز فرمود: «شیعیان ما دارای چهار چشم هستند، دو چشم در صورت دارند و دو چشم در قلبشان است، همه مردم چنین هستند، ولی دو چشم قلبشان کور است جز شیعیان ما».(6)

 

پی نوشت ها:

1. تفسیر نورالثقلین، ج 4، ص 405؛ بحار، ج 68، ص 12 و 13 و 18.

2. اصول کافی، ج 2، ص 236 و 237.

3. بحارالانوار، ج 68، ص 164.

4. همان، ص 153.

5. همان، ص 164.

6. همان، ص 82.

 

منبع: مجله پاسدار اسلام، دی 1383، شماره 277، مقاله «شیعه حقیقی در سیره پیشوایان»، حجة الاسلام و المسلمین محمد محمدی.