شیعیان لیبریا

  • کد خبر: 2872
  • منبع خبر: کتاب «شیعه در آفریقا»

خلاصه اولین حضور شیعیان در لیبریا، به سال های بعد از 1900 میلادی باز می گردد که شیعیان لبنانی با هدف تجارت به این کشور مهاجرت کردند.


اولین حضور شیعیان در لیبریا، به سال های بعد از 1900 میلادی باز می گردد که شیعیان لبنانی با هدف تجارت به این کشور مهاجرت کردند. طبق اظهارات هیات اداری فرهنگی لبنانی ها، آمار همه طوایف آنها در زمان جنگ های داخلی بیش از 1000 نفر نبود، اما پس از جنگ تعدادشان رو به فزونی گذاشت و جمعیت شان به حدود 1000 تا دو هزار نفر بالغ شد. آنها در داخل جالیه خود هیچ فعالیت تبلیغی مذهبی نداشتند و پس از انقلاب اسلامی ایران بود که شروع به تبلیغ شیعه کردند و تعدادی از بومیان را در خلال فعالیت های تجاری و کمک رسانی متمایل به مذهب خود نمودند. برخی از ایرانیان نیز به لیبریا سفر کرده و در این راستا اقداماتی را انجام دادند. 

اخیرا تبلیغاتی در راستای دعوت به تشیع در لیبریا به چشم می خورد و شخصیت های شیعی نیز در کشور دیده می شوند؛ از جمله می توان به محمد شریف، امام مسجد خیابان راندل در مونرویا اشاره کرد که البته از شیعیان قدیمی است؛ جانیکا توری نیز شیعه است و در نشر تشیع در کشور بویژه در مناطق مرزی لیبریا و سیرالئون نقش ایفا می کند.

شیعیان یک مرکز بزرگ (شامل حسینیه) در منطقه سنکور مونرویا در جوار بازار ماهی فروشان در سواحل اقیانوس اطلس دارند. در جوار این حسینیه، یک مسجد وجود دارد که متعلق به پیروان طرق صوفیه متمایل به شیعیان است؛ شیعیان در ساخت این مسجد کمک کرده اند. همچنین شیعیان لیبریا چند مدرسه دارند؛ از جمله می توان به مدرسه جعفریه در شهر بوواترساید اشاره نمود که تحت اشراف حسینیه اداره می شود و حدود صد دانش آموز در آن تحصیل می کنند. مدرسه جعفریه در شهر مونرویا نیز با مدیریت محمد شریف و تحت اشراف حسینیه اداره می شود که حدود 300 دانش آموز را در مقاطع مختلف تحصیلی تحت پوشش دارد. شیعیان هر ساله مراسم عاشورا را برگزار می کنند و تعدادی از دانش آموزان نیز به ایران سفر کرده و به تحصیل علوم اسلامی مشغول هستند.

با وجود تعداد اندک و ناچیز شیعیان در لیبریا، سنیان (طرفداران وهابیت) از همه ابزارها از جمله مبلغان و خطبای وابسته، موسسات دینی و دارالافتاء کشور در تقابل با شیعیان استفاد می کنند تا مانع از گرایش بومیان به مذهب شیعه شوند. در آوریل 2008 یک گردهمایی تحت عنوان "ملتقی المساجد الثانی" در مسجد "اهل السنه" برگزار شد که حدود 182 امام و خطیب درآن شرکت داشتند و سه روز به طول انجامید. موضوع اصلی همایش به تشیع و (به ادعای واهی و باطل آنها) خطرات گرایش به شیعه در جامعه و تهدید امنیت اختصاص داشت. پس از این اقدامات تهدید آمیز بود که شیعیان نوع فعالیت های خود را عوض کردند و مدارس اسلامی در مناطق کنما در مناطق مرزی سیرالئون که 85 درصد مسلمان دارد، احداث گردید؛ در پی آن جمعیت شیعیان در آن مناطق رو به فزونی گذاشت. آنها یک مدرسه و مرکز نیز در شهر بو در داخل سیرالئون تاسیس کرده اند و درخواست راه اندازی یک دانشگاه اسلامی نیز از حکومت دارند که تا کنون اجازه فعالیت به آنها داده نشده است.

همچنین دولت لیبریا تحت تاثیر سیاست های آمریکا و اسرائیل قرار دارد و معمولا در تردد ایرانی ها و علمای شیعه به این کشور مشکلاتی را بوجود می آورد؛ با این وجود آمار پیروان اهل بیت علیهم السلام در لیبریا بویژه در مناطق مرزی سیرالئون رو به فزونی است و الله متم نوره.

 

منبع: کتاب «شیعه در آفریقا»، سید احمد سیدمرادی، بوستان کتاب، قم، 1399، ص 595- 594.